✿♥✿آنچه تازه مادران بايد بدانند✿♥✿
دانستنی های مادرانه 
قالب وبلاگ
آخرين مطالب

نی نی سایت: بدون شک همه ما از فواید گنجاندن میوه و سبزی ها در رژیم غذایی کودکانمان آگاه هستیم. شکی نیست که خوردن انواع میوه تاثیر بسزایی در سلامت و تندرستی دارد. به همین دلیل همان قدر که خوردن میوه برای بزرگسالان لازم و ضروری است، در کودکان هم اهمیت دارد.
 

چگونه کودکان خود را به میوه و سبزیجات علاقه مند کنیم ؟


اما در این میان، بسیاری از والدین شکایت می کنند که فرزندان آن ها به دیگر تنقلات بیشتر علاقه نشان می دهند تا میوه و به ویژه سبزیجات. علاقه مند کردن کودکان به میوه ها و سبزیجات کار سختی نیست و شما به عنوان والدین آن ها نقش به سزایی ایفا می کنید.

کودکان را در با خود به بازارهای میوه و تره بار ببرید!

 تحقیقات اخیر نشان می دهد کودکانی که بیشتر میوه و سیزیجات را می بینند، نسبت به کودکان دیگر تمایل بیشتری به مصرف آن ها دارند. از این رو توصیه می شود اگر برای خرید میوه و سبزیجات به بازارهای میوه و تره بار می روید، حتما کودکان را با خود همراه کنید. و سعی کنید در این بازارها گردشی داشته باشید و با سعه صدر محصولی را که می خواهید خریداری کنید، انتخاب کنید و از کودک خود نیز در مورد میوه یا سبزیجاتی که دوست دارد، نظر خواهی کنید.

اگر در مکانی زندگی می کنید که باغ ها یا مزارع در نزدیکی شما است، فرصت مناسبی دارید تا کودکان خود را در فصل میوه و سبزیجات به آنجا ببرید. این امر خود علاقه کودکان را به خوردن میوه ها و سبزیجات بیشتر می کند.

خوشحالی خود را از خرید میوه و سبزیجات ابراز کنید!

معمولا افراد وقتی لباس یا وسیله نو می خرند، شور و اشتیاق زیادی دارند و این شور و اشتیاق را با خانواده خود به اشتراک می گذارند. اما این مساله در مورد خرید میوه و سبزیجات اتفاق نمی افتد و والدین این خریدها را خریدهای روزانه و معمولی می دانند.

اگر شما والدینی هستید که اگر بستنی خریده اید، کودک خود را صدا می کنید و می گویید «بیا ببین برات چی خریدم» بهتر است بدانید که باید اینکار را برای خرید میوه ها و سبزیجات نیز انجام دهید.

وقتی میوه ای را از سبد خرید خارج می کنید، با خوشحالی آن را به کودک خود نشان دهید و بگویید چه میوه خوشرنگی برای تو خردیم و حتی این کار را در مورد سبزیحات مثل هویج یا گوجه فرنگی می توانید انجام دهید.

به جای تنقلات مضر، میوه وسبزیجات جایگزین کنید!

اگر کودک شما به مهد کودک می رود و برای او باید غذا آماده کنید، به جای گذاشتن تنقلات مضر مانند چیپس و پفک، میوه هایی را که از قبل شسته و خرد کرده اید، بگذارید حتی می توانید از هویج یا کرفس هم استفاده کنید.

اگر به پارک یا پیک نیک می روید می توانید از این روش استفاده کنید. سعی کنید در لحظه های خوش و شادی به کودک خود میوه و سبزی بدهید نه در زمان بیماری، زیرا اگر میوه ای را تنها در زمان بیماری به کودک خود بدهید، خاطره بد آن برای همیشه حتی تا بزرگسالی اش او را رها نمی کند. از اینرو ناخودآگاه آن میوه را دوست ندارد و به صورت یک دارو می بیند. همانطور که بسیاری از ما تنها زمانی سراغ لیمو شیرین می رویم که سرماخوردگی کلافه مان کرده است.

[ سه شنبه 11 / 6 / 1393 ] [ 16:23 ] [ مامانی ]
همزمان با رشد زبان، صداهاي توليدشده در گفتار هم دقيق‌تر و مفهومي‌تر مي‌شوند. «م»، «ب» و «د» جزو صداهايي هستند که زودتر ظاهر مي‌شوند و صداهايي مثل «ک» و «گ» و «س» و «ز» ديرتر ظاهر مي‌شوند و آخرين صدا، «ر» هست. رشد اين صداها نيز بايد مورد توجه قرار گيرد. برخي کودکان صداها را به وضوح بيان نمي‌کنند و گفتار نامفهومي دارند.
 
 
 

سلامت: «خاله سلبال مسکيمو ديدي؟ بابام خليده!» با تعجب گفتم: «آرتين چي گفتي؟ متوجه نشدم.» آرتين حدودا 3 سال و نيمه است اما گفتارش واضح نيست و بيشتر مواقع مادرش مجبور است صحبت‌هاي او را براي اطرافيان ترجمه کند و گفت درباره شلوار جديدش حرف مي‌زند به مادرش گفتم شايد بد نباشد او را نزد گفتاردرمانگر بفرستد... آيا واقعا نيازي به گفتاردرماني براي کودکي در اين سن نيست؟ نبايد نگران فرداي آرتين و بچه‌هايي مثل او و مدرسه رفتنشان بود؟ با خانم دکتر فريبا يادگاري، آسيب‌شناس گفتار و زبان و عضو هيات‌علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در اين باره صحبت کرديم.
 

کدام کودکان به گفتاردرماني نياز دارند؟


کدام کودکان به گفتاردرماني نياز دارند؟

کودک يک ساله گفتار را به‌صورت تک‌کلمه شروع مي‌کند. وقتي سنش به يک سال و نيم مي‌رسد، تعداد کلمات افزايش مي‌يابد و در 2 سالگي مي‌تواند جمله‌هاي 2 کلمه‌اي بگويد. به‌تدريج دامنه کلمات و جمله‌ها و گفتار پيوسته کودک کامل‌تر مي‌شود. هر کودکي رشد زبان را مثل ساير توانايي‌هاي رشدي- حرکتي در سن مشخصي پشت سر مي‌گذارد و همان‌طور که مثال زدم، در هر مرحله نشانه‌هايي از رشد زبان بروز مي‌کند. توجه به اين نشانه‌ها مشخص مي‌کند کودک تاخير گفتاري دارد يا نه. مثلا اگر در 2 سالگي هنوز کودکي قادر به بيان تک‌‌کلمه نيست، بايد والدين به گفتاردرمانگر مراجعه کنند.

يعني فقط داشتن گفتار مهم است؟ قابل‌فهم نبودن کلماتي که کودک مي‌گويد به گفتاردرماني نياز ندارد؟

همزمان با رشد زبان، صداهاي توليدشده در گفتار هم دقيق‌تر و مفهومي‌تر مي‌شوند. «م»، «ب» و «د» جزو صداهايي هستند که زودتر ظاهر مي‌شوند و صداهايي مثل «ک» و «گ» و «س» و «ز» ديرتر ظاهر مي‌شوند و آخرين صدا، «ر» هست. رشد اين صداها نيز بايد مورد توجه قرار گيرد. برخي کودکان صداها را به وضوح بيان نمي‌کنند و گفتار نامفهومي دارند. متاسفانه زماني والدين به اين موضوع دقت مي‌کنند که فرزندشان وارد پيش‌دبستاني شده و اولياي مدرسه متوجه مشکل گفتاري کودک مي‌شوند. اين تاخير و بي‌توجهي در تحصيل کودک مشکل‌آفرين خواهد شد.

اگر به دلايلي سن طلايي درمان گفتار گذشت، ديگر اصلاح‌شدني نيست؟

حتي در بزرگسالاني که مشکلاتي در گفتار و زبان دارند، امکان معالجه وجود دارد اما درمان به مراتب سخت‌تر است چون عادت‌هاي غلط گفتاري به حدي در زبان نفوذ کرده که فرد قادر به ترک آنها نيست.

آيا بيماري‌هاي خاصي وجود دارد که به واسطه ابتلا به آنها کودک دچار تاخير گفتاري شود؟

در برخي شرايط خاص مثلا در کودکاني که نارس متولد مي‌شوند، تاخير گفتار و زبان قابل‌پيش‌بيني است و تمهيداتي وجود دارد که گفتاردرماني از طريق لمس درماني و تقويت مهارت‌هاي مربوط به تغذيه به ايجاد مهارت‌هاي دهاني ـ حرکتي از همان سنين پايين کمک کند. نشانگان‌هاي ژنتيکي خاصي هم مثل نشانگان داون يا نشانگان‌هايي که باعث عقب‌ماندگي‌هاي ذهني و تاخيرهاي رواني-حرکتي يا شناختي مي‌شود، وجود دارد که کودک با آن متولد مي‌شود و مشکلات گفتاري در اين کودکان قابل پيش‌بيني است. اما در برخي موارد تاخير و آسيب‌هاي کلامي بدون علت است و کودک در ساير حيطه‌هاي شناختي و هوشي بدون مشکل است حتي شنوايي سالمي دارد اما در اداي کلمات و جمله‌ها به مشکل برمي‌خورد. در اين شرايط مراجعه به گفتاردرمانگر و توجه به برخي تمهيدات به رشد زبان کمک مي‌کند.

آيا مي‌توان گفت تاخير کلامي در هر شرايطي نگران‌کننده است؟

تاخير در رشد زبان اگر درحد چند ماه باشد، نگران‌کننده نيست يعني اگر کودکي تمام مهارت‌‌هاي حرکتي-شناختي را داشته و شنوايي‌اش ايرادي نداشته باشد، ارتباط چشمي خوبي برقرار ‌کند و مفاهيم را با رفتارش برساند و ارتباط اجتماعي خوبي داشته باشد، تاخير چند ماهه کلامي نگران‌کننده نيست اما اين کودکان هم بايد تا قبل از 3 سالگي به لحاظ گفتاري راه بيفتند. با اين حال مشاوره با گفتاردرمانگر براي تشخيص موارد نگران‌کننده توصيه مي‌شود. مثلا به‌خصوص براي لکنت زبان به مشاوره نياز است.

درمان را نيمه کاره رها نکنيد

محسن گلريز، کارشناس ارشد آسيب‌شناسي گفتار و زبان

معمولا کودکاني كه به‌دليل اختلال‌هاي گفتار و زبان همراه والد يا والدين براي اولين بار در کلينيک حضور پيدا مي‌کنند، ارزيابي‌ مي‌شوند و قرار جلسات منظم هفتگي براي آنها تعيين خواهد شد. ممکن است والدين در جلسه حضور داشته باشند يا خارج از اتاق درمان منتظر بمانند. معمولا بعد از هر جلسه، گفتاردرمانگر توصيه‌هاي لازم در مورد تمرين‌ها را به والدين مي‌دهد و آنها در طول هفته بايد سعي کنند تمرين‌ها را در منزل انجام دهند تا يادگيري در محيط واقعي زندگي انجام شود و کودک آنچه مي‌آموزد به محيط‌هاي روزمره زندگي تعميم دهد.

متاسفانه برخي از والدين بعد از مراجعه اول يا گذراندن چند جلسه گمان مي‌کنند نيازي به ادامه درمان نيست و خودشان مي‌توانند درمان را انجام دهند اما اين باور کاملا نادرست است. والدين به تنهايي و بدون مشاوره آسيب‌شناس گفتار و زبان قطعا نخواهند توانست آموزش‌هاي لازم را براي کودک خود انجام دهند. آسيب‌شناس گفتار و زبان در طول پروسه درمان هم نقش درمانگر و هم نقش هدايت‌گر والدين را انجام مي‌دهد و موثرترين نتايج درماني از همکاري سه عنصر اصلي درمان يعني مراجع، درمانگر و والدين به‌دست خواهدآمد.

[ سه شنبه 11 / 6 / 1393 ] [ 16:22 ] [ مامانی ]

 

 
ده قانون تربیت، مهمترین اصول تربیتی هستند که بیش ترین کارآمدی را دارند و در اکثر موارد صدق می کنند.
 
 
 
نی نی سایت: ده قانون تربیت، مهمترین اصول تربیتی هستند که بیش ترین کارآمدی را دارند و در اکثر موارد صدق می کنند :
 

 
1. تحسین و پاداش

بهترین پاداش برای کودکان تعریف، تمجید، تحسین و محبت شماست. استفاده از اسباب بازی و خوراکی های متنوع برای پاداش به کودکان الزامی نیست. شاید استفاده از تابلوی ساده ای که در آن ها رفتار خوب فرزندتان را با یک ستاره پاداش دهید، موثرترین تمجید از وی باشد.

2. ثبات قدم و استمرار

وقتی مقرراتی را برای کودکتان تعیین می کنید، نباید آن را به سادگی تغییر دهید. اغلب والدین برای برقراری آرامش در خانه و یا پایان دادن به گریه فرزندشان، قوانین را نقض می کنند اما اگر قاعده ای را تعیین کردید، هیچ کس – پرستار بچه، همسرتان و حتی خود شما – نباید آن را نقض کند و همگی باید آن را محترم بشمارید. قانون وقتی قانون است که همه آن را رعایت کنند و در برابر آن مطیع باشند.

3. برقراری روال معین  

نظم و روال شخصی را در خانه برقرار کنید. مهمترین اصل در برقراری روال معین در زندگی، تعیین وقت دقیق خوابیدن، بیدار شدن و غذا خوردن است. وقتی روال شخصی را در زندگی برقرار کردید، فقط در موارد خاص مانند زمان سفر و بیماری می توانید کمی انعطاف به خرج دهید.

 تربیت صحیح فقط با وجود نظم امکان پذیر است اما این فقط فرزند شما نیست که باید نظم را رعایت کنید بلکه تمام اعضای خانواده باید منظم باشند تا کودک منظم زندگی کند و امکان تربیتش فراهم شود. تعیین روال مشخص، چهارچوب برنامه خانواده است و باید آن را حفظ کرد اما افراط نکنید و عاقلانه انعطاف به خرج دهید چرا که بی شک خانه پادگان نیست.

4. حد و حدود و خط قرمزها

کودکان باید به طور کامل با حد و حدود و خط قرمزها آشنا باشند و به وضوح بدانند چه کارهایی پذیرفته و کدام غیرقابل قبول هستند. با تعیین حد و حدود برای فرزندتان مشخص می کنید از وی چه انتظاری دارید و محدوده آزادی عمل او کجاست.

5. نظم

حد و حدود و خط قرمزها با رعایت نظم امکان پذیر می شود و نظم یعنی نظارتی قاطعانه و عادلانه. برای برقراری نظم راه های متفاوتی مانند قاطعیت در صحبت کردن یا هشداری ساده با حرکت انگشت سبابه وجود دارد، اما نکته پراهمیت این است که هرگز نباید نظم را با استفاده از خشونت و تنبیه برقرار کنید.

6. هشدارها

هشدار دو نوع است. در هشدار نوع اول برنامه بعدی روزانه را به اطلاع کودک می رسانید. برای مثال به او اطلاع می دهید که به زودی باید آماده رفتن به رختخواب شود یا اینکه تا چند دقیقه دیگر سفره غذا پهن می شود. در هشدار نوع دوم رفتار نامناسب فرزندتان را به گوشزد می کنید و در واقع به او فرصت می دهید تا رفتار خود را تصحیح کند.

7. انتظارها

بهتر است به بچه هایتان بگویید که چه انتظاری از آن ها دارید و چه رفتاری را می پسندید. برای این منظور با آنان راجع به خواسته هایتان صحبت کنید اما از ارائه توضیحات اضافه، استدلال و پیچیده کردن موضوع پرهیز کنید و فقط نکته اصلی را به ساده ترین شکل ممکن بیان کنید. به خاطر بسپارید; توضیح های خود را متناسب با سن فرزندانتان بیان کرده و از آن ها سوال کنید، آیا متوجه شده اند که چرا چنین انتظاری از آنان دارید یا خیر، تا به تدریج نظم مورد نظر شما را بپذیرند.

8. محدودیت ها

خونسرد بوده و بر اعصاب خود مسلط باشید. بی شک تصمیم نهایی بر عهده شما والدین است. نافرمانی را نباید با خشم و فریاد پاسخ دهید. همچنین اجازه ندهید کودکان به راحتی با اعصابتان بازی کنند.

9. مسئولیت پذیری

کودکان در نهایت روزی بزرگ خواهند شد، پس به آنها اجازه رشد بدهید. به آن ها اجازه رشد بدهید. به آنها امکان دهید کارهای کوچک را خودشان به تنهایی انجام دهند و موفقیت های هرچند ناچیز به دست آورند تا اعتماد به نفسشان پرورش یابد و مهارت های زندگی و توانایی های اجتماعی در آنان تقویت گردد. اما دقت کنید که انتظارهای شما باید متناسب با سن و توانایی های کودک باشد، در غیر این صورت به جای برنده شدن، بازنده بودن را به کودک می آموزید.

10. آسودگی خیال و آرامش

وقت اختصاصی برای تمام اعضای خانواده – حتی خود شما – از اهمیت فراوانی برخوردار است. علاوه بر آن آگاه باشید که قصه گفتن و در آغوش کشیدن کودک، روش های مناسبی برای آرام کردن او به شمار می آیند.

به دلیل آنکه توجه، ترکیبی از تایید کلامی و غیرکلامی است، اعضای خانواده باید از طریق گفتار و رفتار به یکدیگر اطمینان خاطر بدهند که برای همدیگر مهم و دوست داشتنی هستند و این قانون فقط شامل حال کودکان نمی شود بلکه در مورد والدین هم صادق است.
[ سه شنبه 11 / 6 / 1393 ] [ 16:21 ] [ مامانی ]
استقلال در حال شکل‌گیری و علاقه‌ی کودک دو ساله‌ی شما به رنگ‌ها و سایر مفاهیم، در کنار افزایش گستره‌ی توجه او، این سن را به یک موقعیت عالی برای نقاشی و طراحی تبدیل می‌کند.
 
 
 
phow.ir: استقلال در حال شکل‌گیری و علاقه‌ی کودک دو ساله‌ی شما به رنگ‌ها و سایر مفاهیم، در کنار افزایش گستره‌ی توجه او، این سن را به یک موقعیت عالی برای نقاشی و طراحی تبدیل می‌کند. شاید پیدا کردن فعالیت‌های سرگرم کننده‌ای که کودک را خسته نکنند برای شما چالش برانگیز باشد. به یاد داشته باشید که هرچند آنها به خصوص در مقایسه با مدتی قبل توانا به نظر می‌ٰرسند ولی بسیاری از توانایی‌های آنها هنوز در حال شکل‌گیری هستند. پس فعالیت‌های ساده به آنها بدهید تا هم کودک و هم خودتان لذت ببرید.

۱ بافت اشیا
 
چگونه کارهای هنری خلاقانه برای کودکان دو ساله تدارک ببینیم

اکثر نونهالان عاشق تجربه کردن احساس لمس چیزهای مختلف هستند، و به توصیه‌ی متخصصان رشد کودکان، بهتر است بگذارید بچه‌ها در هنگام تجربه کردن این احساس، کمی کثیف‌کاری کنند. حس لامسه یکی از راه‌هایی است که کودک شما با استفاده از آن جهان اطراف را می‌شناسد. رنگ‌های مخصوص دست بخرید و یا به کودک اجازه بدهید با چیزهایی مثل پودینگ و خمیر اصلاح روی سطوح با انگشت نقاشی کند. اگر می‌خواهید از پودینگ استفاده کنید، می‌توانید از دانه‌های رنگی مخصوص نانوایی و مواد درخشان خوردنی برای جذاب کردن آنها استفاده کنید.

۲ نخ کردن مهره
 
چگونه کارهای هنری خلاقانه برای کودکان دو ساله تدارک ببینیم

یکی دیگر از کارهای هنری خلاقانه برای کودکان دو ساله این است که می‌توانند با نخ کردن مهره‌های چوبی ساده و ماکارونی‌های فرمی دست‌بند و گردنبند بسازند. می‌توانید تنقلات حلقه‌ای شکل نیز در اختیار او قرار دهید تا دست‌بندها و گردن‌بندهای خوشمزه‌ای بسازد. تعداد دانه هایی که نخ شده بشمارید و نیز ببینید کودکتان می‌تواند رنگ‌ها را تشخیص دهد یا نه. در انتها کار هنری کودک تان را با یک نوار ببندید.

۳ کمی ورزش عضلات و هماهنگی
 
چگونه کارهای هنری خلاقانه برای کودکان دو ساله تدارک ببینیم

خمیرهای بازی کارهای هنری خلاقانه برای کودکان را آسان کرده اند. با فشار دادن، شکل دادن، کشیدن و فشرده کردن خمیر بازی، کودک کار با دست‌هایش را یاد می‌گیرد. با ساخت کیک و کلوچه با خمیر بازی برای شما، تخیلش را به کار می‌گیرد. اگر خمیر بازی خانگی درست می‌کنید، با استفاده از ترکیب پودر نوشیدنی‌های طعم‌دار، بویایی را نیز وارد بازی کنید و رنگ خمیر را تغییر دهید. اگر دنبال چیز متفاوتی هستید، کمی خاک رس غیر سمی تهیه کنید و به فرزندتان اجازه بدهید با گل رس روی وسایلی مانند فنجان‌ها و بشقاب‌ها شکل‌هایی بسازد.

۴ بازی‌های تخیلی برای نونهالان
 
چگونه کارهای هنری خلاقانه برای کودکان دو ساله تدارک ببینیم

یک سیب‌زمینی را نصف کنید و داخل آن شکل‌های ساده‌ای مثل قلب یا دایره را دربیاورید و آن را به کودکتان بدهید تا در پودر ژله بزند و روی یک کاغذ مهر کند. این کار یک راه ساده و بی‌ضرر برای آموزش اشکال به کودکان است.

تمرین چسباندن برچسب‌های ارزان روی کاغذ یا بشقاب‌های کاغذی از کارهای هنری خلاقانه برای کودکان است و هماهنگی چشم و دست او را افزایش می‌دهد و استقلال و خلاقیت او را تشویق می‌کند. به او یاد بدهید که با استفاده از برچسب‌ها شکل‌هایی مثل دایره، مربع، خانه و یا حتی درخت ایجاد کند. یک تخته نمدی هم می‌تواند برای کودکتان لذت بسیاری به همراه داشته باشد. یک تکه کارتن را با نمد بپوشانید و شکل‌هایی برای قرار دادن بر روی آن درست کنید. می‌توانید شخصیت‌های یک کتاب قصه را بسازید و از کودکتان هم بخواهید در ساختن آنها با مداد شمعی و ماژیک و برچسب چشم به شما کمک کند.

۵ در هنگام انجام کارهای هنری با نونهالان احتیاط کنید
 
چگونه کارهای هنری خلاقانه برای کودکان دو ساله تدارک ببینیم

بیشتر کارهای هنری خلاقانه برای کودکان به یک ریخت و پاش حسابی ختم می‌شود. کنجکاوی طبیعی کودک باعث می‌شود که او کارهای مختلفی را با اشیاء تجربه کند و معمولاً از هرچیز استفاده‌ی معمول و مناسب آن را نکند. سعی کنید کنجکاوی او را سرکوب نکنید و خود را برای کمی تفریح همراه با ریخت و پاش آماده کنید. اگر کودک شما هنوز هم اشیاء کوچک را به دهانش می‌برد مهره‌های چوبی و ماکارونی‌های فرم‌دار را از دسترس او دور کنید تا خطر خفگی او را تهدید نکند. همچنین از غیرسمی بودن تمام وسایلی که او با آنها کار می‌کند اطمینان حاصل کنید چراکه احتمال مزه‌مزه کردن همه‌ی آنها توسط کودک وجود دارد.
[ سه شنبه 11 / 6 / 1393 ] [ 16:19 ] [ مامانی ]
 
 
همه والدین کم و بیش تصویری آرمانی و اید ه آل از فرزندان خود دارند. مبنی بر اینکه چگونه باید باشند؛ چه اطلاعاتی را کسب نمایند و ارزش های اخلاقی و معیار های رفتاری را چگونه به کار ببرند.
 
 
 
تبیان: والدین جهت سوق دادن فرزندانشان به سوی اهداف خویش ، روش های مختلفی را به کار می گیرند و رفتارهایی را در مقابل کودکانشان ارائه می دهند.
 
نگاه غرور آمیز بجای بوسه

به طور کلی وقتی با  چند روش متفاوت به نتایج یکسانی می رسیم، بیشتر از به کار بردن یک روش احساس اطمینان خاطر می کنیم. بدین خاطر در این مقاله ، برآنیم تا روش های مختلف تربیتی را مورد بررسی قرار دهیم ، تا نوع و شیوه ی روش تربیتی خود را بهتر بشناسیم . از بین روش های مختلف ، دو جنبه ی مهم در فرزندپروری اهمیت دارد :

1- پذیرش در برابر طرد                                                                       

2- سخت گیری در برابر آسان گیری                                                          

والدین پذیرا ، فکر می کنند که فرزندانشان خصوصیات مثبت زیادی دارند و از بودن با آنها لذت می برند، غالبا اظهار محبت می کنند و این اظهار محبت ، لزوما با بغل کردن و بوسیدن همراه نیست و صرفاٌ می تواند لبخند یا نگاه غرور آمیزی باشد. گفته های مادران در مطالعه ای که در مورد تربیت کودکان انجام گرفت، نمونه ای است از نگرش های حاکی از پذیرش یا طرد کودک، از آنان سوأل شد که کدام خصوصیات فرزندانشان را دوست دارند؟

مادری که در رده ی گرم طبقه بندی شده بود چنین گفت: "همه چیز او خوب است، خیلی صبور، فهمیده و مهربان است." و مادری دیگر می گفت: "دوست دارم همیشه با او باشم، بچه خوبی است . "

مادری که از لحاظ پذیرا بودن در سطح پایینی بود چنین گفت: "او خیلی شیطان است ولی از بودن با او لذت می برم، بعضی اوقات خیلی حرف می زند".  و مادری دیگر می گفت : " خصوصیات او را دوست ندارم، به این ترتیب که پیش می رود به هیچ چیز اهمیت نخواهد داد، دنیای متفاوتی دارد .

در وضعیت افراطی این پذیرا نبودن مبدل به طرد کودک می شود .بی مهری و طرد فرزندان از طرف پدر و مادر به دو طریق انجام می گیرد:

- بی اعتنایی به وجود فرزند

- سخت گیری و تعدی نسبت به  کارها و فعالیت های او.

هنگامی که فرزند مورد بی اعتنایی کامل از طرف والدین قرار می گیرد احساس می کند اگرچه یکی از اعضای خانواده است ولی در واقع نسبت به آنها بیگانه است و سرباری بیش نیست. والدین به وسیله ی تنبیه و سرزنش و ایرادهای گوناگون به فعالیت های کودک ، بی مهری خود را نسبت به او ابراز می دارند. این رفتار باعث می شود که کودک اعتماد به نفس خود را از دست بدهد و همواره با اضطراب و تشویش خاطر زندگی کند.

البته همه چیز باید در حد اعتدال صورت گیرد ، زیرا در مورد محبت بیش از اندازه باید گفت: به عقیده اکثر روان شناسان، محبت بیش از اندازه هم می تواند به اندازه بی مهری زیان بخش باشد، کودکی که باید در آینده دارای استقلال و اعتماد به نفس باشد و مشکلات زندگی خویش را به تنهایی حل نماید، با محبت بیش از اندازه هرگز نمی تواند اعتماد به نفس لازم را به دست آورد.

والدین پذیرا ، فکر می کنند که فرزندانشان خصوصیات مثبت زیادی دارند و از بودن با آنها لذت می برند، غالبا اظهار محبت می کنند و این اظهار محبت ، لزوما با بغل کردن و بوسیدن همراه نیست و صرفاٌ می تواند لبخند یا نگاه غرور آمیزی باشد.

در سال های پیش از مدرسه، والدین در مورد سر و صدا، پاکیزگی، بازی با اسباب خانه، اطاعت، رفتار پرخاشگرانه، نحوه لباس پوشیدن، و اینکه کودک چقدر اجازه دارد به تنهایی از خانه دور شود قواعدی را تعیین می کنند. والدین سخت گیر از کودک توقع رفتار عاقلانه، عملکرد خوب در مدرسه، درست غذا خوردن و تمیزی دارند. همچنانکه کودکان بزرگ می شوند، والدین برای اینکه بدانند فرزندشان کجاست، چه دوستانی دارد و رفتار پرخاشگرانه یا جانبی او چگونه است، قواعدی را تعیین می کنند و از کودک توقع دارند که در مدرسه عملکرد خوبی داشته باشد و مسئولیت کارهای خود را به عهده بگیرد و بر خود مسلط باشد.

والدین سهل گیر به طور کلی قواعدی کلی دارند و از فرزندان خود چندان توقعی ندارند، زیاد متوقع نیستند که فرزندانشان عاقلانه رفتار نمایند. کودک را از آسیب رساندن به اسباب خانه یا سایر اشیاء منع نمی کنند. اهمیتی به پاکیزگی یا اطاعت نمی دهند. آنان برای  کودک آزادی عمل قائلند که بر طبق خواسته هایش عمل کند و گاهی هم شیطنت کند. در عین حال می خواهند که فرزندشان ثبات عمل نداشته باشد و بدین ترتیب اینگونه رفتارهای کودک تشویق می شود.

یکی از محققان در تقسیم بندی خود از رفتار والدین آنها را در دو بعد ( دموکراسی- تحکم و پذیرش- طرد) مطرح نموده است که اهم این بحث را به صورت خلاصه در زیر می آوریم:

بعد دموکراسی- تحکم

1- تشویق بیان

والدین در بعد دموکراسی فرزندان خود را تشویق می کنند تا احساس خود را نسبت به قوانین غیر منطقی خانواده و در صورت لزوم مخالفت خود با والدین و نظرات خویش را بیان نمایند. اما در بعد تحکم والدین عقاید و نظرات خود را اعمال می کنند و فرزندان جهت بیان نظرات خود و مخالفت با افکار والدین تشویق نمی شوند.

2- مساوات طلبی

منظور از مساوات طلبی تلاش و کوشش جهت برابر دانستن والدین و فرزندان در حد معقول و منطقی است. والدین معتقد به مساوات طلبی، سعی دارند به صورت عاقلانه و منطقی فرزندان را با خود برابر بدانند، در مورد نظرات خود اصرار زیادی ندارند، توقع سازش همیشگی فرزندان را با خود نداشته و سعی می نمایند با رفتارهای مناسب، احترام فرزندان را نسبت به خود برانگیزند. اما گروه دیگری از والدین اعتقاد دارند که به عقاید و نظرات فرزندان نباید زیاد اهمیت داد. فرزندان ضمن داشتن مقداری ترس از والدین، باید تصمیمات والدین را در همه شرایط بپذیرند و بدون رضایت و بر خلاف خواست والدین کاری انجام نداده و تقاضایی هم نداشته باشند.

3- اشتراک مساعی

در این راستا عده ای از والدین معتقدند در صورت علاقه نشان دادن به کارها، سخنان و اظهار نظرهای فرزندان، به رشد شناختی آنها نیز کمک می شود. گروهی دیگر هیچگونه علاقه ای به اعمال و افکار فرزندانشان نشان نمی دهند.

4- جلوگیری از اثرات محیط خارجی

بعضی از والدین معتقدند، باید از یاد گرفتن مطالبی بیرون از منزل که موجب تردید فرزندان به عقاید والدین می شود، جلوگیری به عمل آورد. فرزندان حق ندارند نسبت به والدین شک کنند و افکار آنان را زیر سوأل ببرند.

بعد پذیرش- طرد

1- اجتناب از ارتباط با فرزند

در بعد طرد، والدین فکر می کنند فرزندان برای جلب توجه آنها اغلب داستان سرایی می کنند، لذا فرزندان حق ندارند از طریق مسائل بی اهمیت برای والدین مزاحمت ایجاد نمایند.

2- سرکوبی تمایلات

در بعد طرد، به نظر بعضی از والدین ، از آنجا که بعضی از بچه ها ذاتاً بد هستند ( اگرچه تصوری باطل است) باید از والدین بترسند، آنها باید خیلی زود از وجود رئیس خانواده آگاهی یابند. والدین باید در بعضی مواقع به خواسته های فرزندان توجه نکنند.

امید است با آگاهی از شیوه های مختلف تربیتی ، و شناسایی خصوصیات فرزند دلبندمان ، بتوانیم مناسب ترین شیوه را جهت رشد بهتر و متعالی تر کودکمان انتخاب نمائیم .
 
[ سه شنبه 11 / 6 / 1393 ] [ 16:18 ] [ مامانی ]
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 ... 133 صفحه بعد
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

می نویسم به سلامتی مادرانی که عمرشان را وقف فرزندان دلبندشان نمودند، مادرانی که همیشه نگران آینده فرزندانشان هستند و برای آنها کم نمی گذارند.
لینک های مفید
امکانات وب
آمار سايت مامان جون
دوستان حاضر : 9 عزیز
بازديدهاي امروز : 1302 نفر
بازديدهاي ديروز : 1507 نفر
بازدید هفته قبل : 10024 نفر
كل بازديدها : 1467042 نفر