✿♥✿آنچه تازه مادران بايد بدانند✿♥✿
✿♥✿آنچه تازه مادران بايد بدانند✿♥✿
دانستنی های مادرانه 
قالب وبلاگ
آخرين مطالب
امتیاز خبر: 96 از 100 تعداد رای دهندگان 45833
نی نی سایت: بچه‌ها نیاز به مراقبت و راهنمایی والدینشان دارند ولی گاهی این توجهات و راهنمایی‌ها آن‌قدر زیاد می‌شوند که دست و پای آن‌ها را برای تجربه کردن و لذت بردن از کودکی می‌بندند. ده مورد از این توجهات افراطی شامل موارد زیر هستند:

1. مدام دارید «بکن»-«نکن» می‌کنید
 
سخت گیری های بی موردی که دست و پای کودک را می بندد!
 
 
گاهی بچه‌ها طوری رفتار می‌کنند که هر پدر و مادری ممکن است به آن‌ها تذکر بدهد. اگر گه‌گاه این اتفاق بیافتد اشکالی ندارد ولی اگر تذکر دادن به شکل غالب رابطه شما و کودکتان تبدیل‌شده باشد، می‌تواند نشانه آن باشد که شما دارید زیاده از حد به او سخت می‌گیرید. این در حالی است که شما می‌توانید به‌جای سختگیری و تذکر مداوم، با ایجاد یک انضباط مناسب و مشخص کردن حد و حدود برای کودک، یک رابطه آرام و مثبت را تجربه کنید.

2. مدام دارید از او انتقاد می‌کنید
 
احتمالا گه‌گاه پیش‌آمده که شما هم مثل اغلب پدر و مادرها با جملاتی مانند «چرا این کار رو کردی؟»، «دیگه لباس تمیز نداری»، «چند بار باید بهت بگم؟» و... با کودکتان صحبت کنید، اما آیا می‌دانید که اگر تعداد دفعات این انتقادها زیاد باشد، بیش از آنکه نشان‌دهنده سربه‌هوا بودن کودکتان باشد علامت سختگیری زیاده از حد خود شما است؟ پس بهتر است برای آرامش خودتان و کودکتان دوز این رفتار را کمی پایین بیاورید. برای این کار لازم است در گام اول تعداد دفعاتی که در طی روز با کودکتان چون‌وچرا می‌کنید را یادداشت کنید. سپس با خودتان فکر کنید که چه راه‌های دیگری برای برخورد با این رفتارهای کودک وجود دارد، برای مثال آیا می‌توانید بعضی از کارهای او را نادیده بگیرید؟

3. حرف‌های مثبت زیادی به او نمی‌زنید

بچه‌ها تفاوت بین کلماتی که بار مثبت و کلماتی که بار منفی دارند را می‌فهمند، هرچند که ممکن است توضیح دادن این فهم برایشان سخت باشد. اگر شما جزء والدینی هستید که مدام با کلماتی که بار منفی دارند با او صحبت می-کنید، احتمالا فراموش کرده‌اید که کودکتان فقط یک بچه چهار-پنج ساله  است نه یک آدم شصت‌ساله‌ دنیادیده! و این یعنی شما دارید زیادی به او سخت می‌گیرید.

4. به‌ندرت به رفتارهای خوب او توجه نشان می‌دهید

بهتر است به‌جای این رفتار که نشان‌دهنده سختگیری بیش‌ازحد شما است، به رفتارهای خوب هرچند کوچک او توجه نشان بدهید.

5. به او جایزه نمی‌دهید

همه بچه‌ها نیاز دارند که گاهی تشویق بشوند. اگر شما جزء والدینی هستید که به‌ندرت کودکشان را تشویق می‌کنند، ممکن است جزء سختگیرها باشید.

6. موفقیت‌های او را چندان به رویش نمی‌آورید
 
 این ده رفتار یعنی به کودکتان زیادی سخت می‌گیرید

بچه‌ها دوست دارند بشنوند که والدینشان درباره موفقیت‌های آن‌ها با دیگران صحبت می‌کنند. اگر شما کمتر از این کارها می‌کنید، احتمال دارد که جزء سختگیرها باشید.

7. او را زیاد در آغوش نمی‌گیرید

تماس‌های جسمانی نقش زیادی در کاهش خلقیات منفی بچه‌ها دارد. به‌علاوه همه کودکان نیاز به آغوش گرم پدر و مادر دارند. اگر دست‌کم یک‌بار در روز کودکتان را بغل نمی‌کنید، به‌احتمال سختگیر بودن خودتان فکر کنید.

8. مدام چُغُلی‌اش را به پدرش می‌کنید

اگر این‌طور هستید، بد نیست بنشینید و به میزان سختگیری خودتان نمره‌ای بدهید.

9. بچه‌های مردم را توی سر او می‌زنید

اگر فکر می‌کنید بچه‌های دیگر از کودک شما خوش‌رفتارتر هستند و این موضوع را به کودکتان هم می‌گویید، به‌احتمال سختگیر بودن خودتان فکر کنید.

10. احساس می‌کنید که کودک شما همه وقتتان را می‌گیرد

اگر شما هم جزء پدر و مادرهایی هستید که تمام مدت حواسشان به کودک است، برای مثال اینکه کدام لباسش را می‌پوشد، نکند در حین بازی خودش را خاکی کند، چرا فلان خوراکی -که ضرر مهمی هم برایش ندارد- را می‌خورد، چه نقاشی‌ای می‌کشد و...، جزء والدینِ زیادی سختگیر هستید. به‌جای این‌همه سختگیری نفس‌گیر بهتر است روزتان را طوری برنامه‌ریزی کنید که بتوانید چنددقیقه‌ای هم به کارهای موردعلاقه خودتان برسید. این کمک می‌کند تا هم شما فرصتی برای تجدید انرژی داشته باشید و هم طفل معصومتان برای لحظاتی بدون سختگیری‌های شما به کودکی‌اش بپردازد!
[ سه شنبه 25 / 7 / 1396 ] [ 10:14 ] [ مامانی ]
برترین ها - ترجمه از هدی بانکی: بچه‌ها هر روز شما را می‌بینند و بی غل و غش دوست‌تان دارند. شما برای او یک قهرمان هستید، آشپزی می‌کنید، دوستش هستید و چیزهایی یادش می‌دهید اما گاهی شاید بترسد به شما بگوید دقیقا چه حسی دارد. در ادامه چیزهایی را می‌گوییم که ممکن است فرزندان به دلیل ترس و اضطراب نتواند به شما ابراز کند.
 
 
۱. من نیاز دارم بدانم شما عاشق من هستید، حتی اگر هر روز این را به من بگویید

دختر شما شاید نتواند این احساسش را با این جملات بیان کند، اما همیشه نیاز دارد بداند دوستش دارید. حتی وقتی که اشتباهی مرتکب می‌شود و خراب کاری می‌کند، این عشق و علاقه‌ی شماست که به او کمک می‌کند قدم بعدی را درست بردارد.
 
 چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید

۲. من نمی دانم چطور دوست پیدا کنم

شاید شما برای رفاه و لذت فرزندتان خیلی کارها بکنید اما زمانی که به او اصول کاربردی مهم زندگی را یاد می‌دهید، کمکش می‌کنید تا دوستانی پیدا کند، اصولی چون شریک شدن، خوب حرف زدن و منصفانه بازی کردن چیزهایی هستند که مهارت دوست یابی فرزندتان را تقویت می‌کنند. داشتن ِ دوست، برای بچه‌هایی که در حال رشد هستند، کار سختی است، حتی برای جوان‌ها.

۳. بچه‌ها من را مسخره می‌کنند

چیزهایی که در مدرسه روی می‌دهد گاهی برای همیشه در مدرسه می‌ماند! فرزند شما ممکن است در مورد اتفاقی که افتاده، خیلی کم برای‌تان حرف بزند اما شما خبردار نشوید که بچه‌های دیگر در مدرسه، فرزندتان را مسخره می‌کنند یا حرف‌های بدی به او می‌زنند. از این مهمتر شاید ندانید فرزند شما چه واکنشی به این اتفاق‌ها نشان می‌دهد و چطور برخورد می‌کند.

۴. من دوست دارم کارهای بیشتری با شما انجام دهم

وقتی فرزندتان صد بار در روز می‌گوید: «مامان! مامان!»، شما احتمالا کلافه می‌شوید و از او می‌خواهید ول‌تان کند. اما فرزندتان می‌خواهد با شما بازی کند و کتاب بخواند. شما مشغله دارید اما تنها ۱۰ دقیقه وقت گذاشتن و فقط و فقط به او توجه نشان دادن می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. یادتان باشد وقتی او بزرگ شود و سرگرمی‌های خودش را پیدا کند، دل‌تان برای تمام این وقت‌ها تنگ خواهد شد.
 
۵. وقتی عصبانی می‌شوی من می‌ترسم

شاید دیسیپلین شما، بیشتر هراس انگیز باشد تا سازنده. فرزند شما هر کاری را که انجام می‌دهید می‌بیند، بنابراین وقتی ناگهان کنترل‌تان را از دست می‌دهید و عصبانی می‌شوید، او به خوبی متوجه می‌شود. زمانی که چیزی را در خانه جا می‌گذارید و عصبانی و کلافه، داد و بیداد می‌کنید، فرزندتان کوچک‌تان نمی‌داند چه باید بکند. هیجانات خود را کنترل کنید و یادتان باشد روی بچه‌ها چه اثری می‌گذارد، مخصوصا روی کودک خردسال‌تان.

۶. من یک حرف بد شنیدم / تصویر بد دیدم و نمی‌دانم چه باید بکنم

شاید پسرتان به خانه‌ی دوستش رفته و چیز بدی دیده‌ است. آیا به شما می‌گوید؟ نوجوان‌ها نمی‌دانند چطور این موضوع را با والدین‌شان مطرح کنند. حتی با دیدن چیزهای بد و مناسب هم می‌تواند عادت‌های بدی آغاز شود. امروزه نرم افزارهایی وجود دارد که به پدر و مادرها این امکان را می‌دهد تا فعالیت‌های آنلاین فرزندشان را کنترل کنند.
 
 چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید

۷. من غمگینم و نمی‌دانم چرا

بسیاری از والدین بارها و بارها این سوال را از فرزند خود می‌پرسند: چرا؟ چرا گرفته‌ای؟ چرا به برادرت پرخاش می‌کنی؟ و گاهی فرزند شما دلیلی برای گفتن ندارد. اگر فرزندتان اندوهگین است، از او نپرسید چرا، در عوض سوال‌هایی از او بپرسید که به شما کمک کند بیشتر در مورد اتفاق‌هایی که افتاده است آگاه شوید. شاید فرزندتان غمگین است فقط به این دلیل که غمگین است! ایرادی ندارد.

۸. نمی‌دانم وقتی بزرگ شدم می‌خواهم چه کاره بشوم

همیشه از بچه‌های کوچک این سوال پرسیده می‌شود: وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه کاره بشوی؟ شاید هم زیرکانه کودک‌تان را وادار کنید چیزی را که شما دوست دارید، در ذهن متصور شود و بگوید. به جای اینکه مغزش را از متون علمی و ... پُر کنید، بگذارید بچه‌گی بکند!

۹. من دوست دارم تو فقط با من وقت بگذرانی

اگر فرزند کوچک‌تان با خواهر و برادرش رقابت می‌کند، سعی کنید برای تک تک آنها جداگانه وقت صرف کنید. او دوست دارد به حرف‌هایش گوش دهید و با او بازی کنید. اگر تمام وقت‌تان را همزمان با تمام فرزندان‌تان سپری کنید، این لحظات خصوصی خاص و شگفت انگیز را از دست خواهید داد. وقتی شما برای هر فرزندتان، جداگانه وقت می‌گذارید، چیزهای زیادی در مورد آنها کشف می‌کنید.
 
 چیزهایی که فرزندتان می‌ترسد به شما بگوید

۱۰. وقتی روی میزم برایم یادداشت می‌گذاری و غافلگیرم می‌کنی، خیلی لذت می‌برم

شاید وانمود کند خیلی هم برایش فرقی نمی‌کند یا هیجانش را پنهان کند، اما پسر یا دخترتان، در اعماق دلش عاشق پیام‌هایی است که برایش می‌گذارید. این ابراز عشق و محبت کردن‌ها به فرزندتان نشان می‌دهد که در هر لحظه‌ی ممکن به او فکر می‌کنید. شاید روزی برسد که میز تحریر کوچکش را با میز بزرگ‌تری عوض کند اما مطمئن باشید، یادداشت‌هایی که برایش گذاشته‌اید و عشقی که به او ابراز کرده‌اید را هرگز فراموش نخواهد کرد.

۱۱. تو آدم محبوب من هستی!

شما قهرمان زندگی فرزندتان هستید و باید روحش را تغذیه کنید و هر روز و هر لحظه عشق‌تان را نثارش کنید. فزرندتان شاید به شما نگوید اما می‌توانید وقتی او را از مدرسه برمی‌گردانید این رضایت را در چهره‌اش ببینید یا نیمه شب وقتی بوسه‌ی ظریفی بر گونه‌اش می‌گذارید، لذتش را حس کنید. حتی زمانی که وسط خیابان یا فروشگاه بهانه گیری و گریه و زاری می‌کند، شما را بیشتر از هر کس دیگری دوست دارد و آرزو دارد بتواند هر چیزی را که در ذهنش می‌گذرد به شما بگوید، مخصوصا چیزهای سخت را!
[ دوشنبه 23 / 7 / 1396 ] [ 10:14 ] [ مامانی ]
هفته نامه سلامت - دکتر معصومه همت یار*: استفاده از انواع دارو و نحوه مصرف آن برای کودکان یکی از معضلاتی است که سوال های زیادی برای مادران ایجاد می کند. نکات ظریف و کلیدی ای در مصرف داروی کودکان وجود دارد که خانواده ها باید از آنها اطلاع داشته باشند. در این مطلب به 20 نکته مهم که باید در مصرف داروی کودکان رعایت شود، اشاره خواهم کرد.

1.    مصرف هر نوع دارویی برای کودک باید با نظر پزشک معالج باشد. هرگز خوددرمانی نکنید. مصرف بعضی از داروها در دوران کودکی ممنوع است.

2.    بعضی از کودکان ممکن است نسبت به یک داروی ساده واکنش و حساسیت نشان دهند. در این مواقع دستپاچه نشوید و سریع با پزشک معالج تماس بگیرید.

3.    قبل از مصرف دارو به دقت به تاریخ تولید و انقضای آن توجه کنید. بعد از باز کردن در داروهایی مثل شربت حتما باید تا زمان مشخصی مصرف شود. باقیمانده دارو را دور بیندازید.
 
 20 نکته درباره دارو دادن به کودک

4.    حتما به دوز دارو توجه کنید. دوز دارو را پزشک مشخص می کند.

5.    به دستورات درج شده روی دارو توجه کنید. بعضی از داروها را حتما باید در جای خنک و دور از نور آفتاب نگه دارید.

6.    مقدار مصرف دارو و جذب و دفع آن در  کودکان متفاوت تر از بزرگسالان است. در کودکان، به خصوص در شیرخواران کبد و کلیه ها کاملا تکامل نیافته اند و ممکن است در جذب و دفع دارو دچار مشکل شوند. به همین دلیل است که دوز دارو باید کاملا مطابق با دستور پزشک به کودک داده شود چون میزان مسمومیت و عوارض دارویی در کودکان بیشتر است. مصرف بعضی از داروها با توجه به سن و وزن کودک محاسبه می شود.

7.    اولین دارویی که برای نوزادان تجویز می شود، قطره ویتامین AD است که مصرف آن تا 2 سالگی هم باید ادامه داشته یابد. این قطره برای کودکان ضروری است و برای پیشگیری از نرمی استخوان و پیشگیری از کمبود ویتامین D در کودکان تجویز می شود.

8.    آهن نیز از 6 ماهگی تجویز می شود. مادران باید توجه کنند زمان مصرف آهن با شیر خوردن کودک باید حداقل یک ساعت فاصله داشته باشد چون شیر جذب آهن را کمتر می کند. البته ویتامین D به جذب آهن کمک می کند. طعم آهن تقریبا برای همه کودکان ناخوشایند است. برای کمتر کردن طعم بد آهن و بلعیدن کامل آن بهتر است آهن را در قسمت انتهایی زبان کودک بریزید.

9.    داروی دیگری که زیاد برای کودکان استفاده می شود، داروهای تب بر هستند. بی ضررترین داروی تب بر و ضددرد استامینوفن است که به صورت قطره، شربت، شیاف و قرص وجود دارد.  دقت کنید کودکان قبل از 7- 6 سالگی نمی تواند قرص را ببلعند و بهتر است از شربت، قطره و... استفاده شود.

10.    داروی ضددرد و ضد تب دیگری هم به نام ایبوبروفن وجود دارد که به صورت شربت و عوارض آن نسبت به استامینوفن بیشتر است. تجویز این دارو قبل از 6 ماهگی ممنوع است. مهم ترین عارضه ایبوبروفن تاثیر روی دستگاه گوارش است که در بدترین 9حالت ممکن است باعث خونریزی گوارشی شود. شربت ایبوبروفن باید بعد از غذا به کودک داده شود.

11.    مادران توجه کنند نباید به کودک آسپیرین بدهند چون عوارض زیاد دارد. دیکلوفناک هم به دلیل افت فشار خون داروی مناسبی برای کودکان نیست.

12.    از مصرف بی رویه و خودسرانه آنتی بیوتیک برای کودکان پرهیز کنید. آنتی بیوتیک فقط باید با دستور پزشک مصرف شود و حتما باید مقدار توصیه شده و دوره درمان کامل شود، اما بیشتر عفونت ها در کودکان ویروسی است و ظرف چند روز بهبود می یابد و نیازی به مصرف آنتی بیوتیک ندارند.

13.    داروی دیفن هیدرامین نیز در کودکان کمتر از 2 سال تجویز نمی شود. این دارو برای سرماخوردگی تجویز می شود.

14.    معمولا برای کودکان آنتی هیستامین تجویز نمی شود. بهترین کار برای کاهش حساسیت ناشی از سرماخوردگی شستشوی بینی، تخلیه مداوم بینی و مصرف مایعات کافی است. آنتی هیستامین باعث خشک شدن ترشحات و تجمع آن در مجاری تنفسی و بالارفتن خطر عفونت می شود.

15.    داروهای ضدسرفه و خلط آور را هم قبل از 2 سالگی تجویز نمی کنند. زمانی که کودک سرفه می کند، علت آن باید مشخص شود. سرفه یک مکانیسم دفاعی است و دادن دارو باعث می شود این مکانیسم دفاعی به خوبی عمل نکند. برای کاهش سرفه می توان از مایعات و بخور استفاده کرد.
 
20 نکته درباره دارو دادن به کودک 

16.    گاهی مادران برای سهولت مصرف دارو توسط کودک قرص را به چند تکه قسمت می کنند یا کپسول را باز و با مایع مخلوط می کنند. بعضی از داروها را نمی توان نصف کرد. معمولا راهنمایی روی ظرف دارو مبنی بر اینکه دارو را می توان نصف کرد یا نه، وجود دارد، ولی نیازی به این کار نیست و معمولا بیشتر قرص ها به صورت شربت هم وجود دارند. در این مواقع بهتر است پزشک را از این موضوع که کودک نمی تواند دارو مصرف کند، مطلع کرد.

17.    هرگز به کودکان نگویید این دارو شکلات است. کودکان حافظه خوبی دارند و در صورتی که به دارو دسترسی پیدا کنند، آن را به عنوان شکلات می خورند که می تواند خیلی خطرناک باشد و مسمومیت دارویی ایجاد کند.

18.    دارو را همیشه دور از دسترس کودک و در مکانی که سطح بالایی از زمین دارد مانند قفسه های بالایی یخچال، کابینت و... نگه دارید.

19.    برای هر نوع بیماری در کودک، به دنبال مصرف دارو نباشید. بسیاری از مشکلات کودک مانند سرماخوردگی، یبوست، اسهال و... با همان درمان های خانگی و مراقبتی ساده حل می شوند.

20.    داروهای گیاهی حتی در بزرگسالان باید با احتیاط مصرف شوند. داروهای گیاهی که از عطاری ها تهیه می شوند، دوز و بروشور دقیقی ندارند. امروزه بسیاری از نوجوانان از داروهای گیاهی کاهش وزن یا شربت های گیاهی کودکان که تقویت کننده هستند، استفاده می کنند. دقت کنید ممکن است این داروها ناخالصی های شیمیایی داشته باشند و همه داروهای گیاهی صد در صد بی خطر نیستند.
 
4 ترفند برای خوراندن دارو

1.    زمانی که کودک تمایلی به مصرف قطره ندارد و دهانش را باز نمی کند می توانید به گونه او کمی فشار آورید. همچنین بهتر است دارو را با کمی آب قند مخلوط کنید. دارو را هیچ گاه نباید با شیر مادر یا شیر خشک مخلوط کنید. البته می توانید به جای قطره از شیاف استفاده کنید.

2.    بعضی از کودکان بلافاصله بعد از خوردن دارو، استفراغ می کنند. این وضعیت باعث می شود تمام دارو از معده خارج شود، در این مواقع مصرف دارو باید دوباره تکرار شود، ولی اگر بیش از 30 دقیقه گذشته باشد نیازی به تکرار دوز نیست.

3.    اگر مصرف دارو با آبمیوه یا مواد خوراکی دیگر اشکالی در جذب آن ایجاد نکند می توانید هنگام دادن دارو به کودک به جای آب از آب میوه استفاده کنید.

4.    بعضی از کودکان بدقلق هستند و اصلا همکاری نمی کنند. در این مواقع باید از ترفندهای مختلف استفاده کرد، مثلا دارو را داخل ماده خوراکی گذشت یا دارو را به وسیله مایع رقیق کرد تا کودک متوجه طعم آن نشود.

*متخصص بیماری های کودکان، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی
[ دوشنبه 23 / 7 / 1396 ] [ 10:12 ] [ مامانی ]
نی نی سایت: اگر بچه کوچکی در خانواده داشته باشید حتماً با بهانه‌‌‌‌‌‌جویی‌‌‌های او هم آشنایی دارید. شما در چنین موقعیت‌‌‌هایی چطور با کودکتان رفتار می‌‌‌کنید؟ آیا با دادن هر آنچه که طلب می‌‌‌کند او را آرام می‌‌‌کنید و یا تلاش می‌‌‌کنید او را متقاعد کنید که نباید نق بزند؟

اولین جمله‌‌‌های حاکی از بهانه‌‌‌جویی کودکان یک اتفاق نه چندان مهم تلقی می‌‌‌شود و به همین دلیل بعضی از پدر و مادرها سعی می‌‌‌کنند آن را با نادیده گرفتن حل کنند. اما قائله به همینجا ختم نمی‌‌‌شود و با وجود همه نصیحت‌‌‌هایی که والدین برای صبر کردن یا سر و صدا نکردن به کودکشان می‌کنند آنها با پا به زمین کوبیدن و تکرار مکرر درخواستشان والدین را تا مرز کلافگی پیش می‌‌‌برند. خلاصه اینکه اوضاع طوری می‌‌‌شود که خیلی از والدین ترجیح می‌‌‌دهند با برآورده کردن بلافاصله خواسته کودکشان جلوی وقوع اوضاعِ پیچیده بعدی را بگیرند.
 
اما اشتباه نکنید، این فقط یک بهانه‌‌‌گیری کوچک است که برای بچه‌‌‌ها یک رفتار طبیعی محسوب می‌‌‌شود و اگر از سوی والدین به شکل صحیحی مدیریت بشود، می‌‌‌تواند برای آنها آموخته‌‌‌های مهمی را به ارمغان بیاورد.
 
چگونه بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را آرام کنید؟

چرا بچه‌‌‌ها بهانه می‌‌‌گیرند؟

اینکه بهانه‌‌‌گیری بچه‌‌‌ها را یک اتفاق ساده تلقی کردیم به دلایل ساده‌‌‌ای برمی‌‌‌گردد که پشت بهانه‌‌‌جویی‌های آنها پنهان شده است. برخی از رایج‌‌‌ترین این دلایل به شرح زیر هستند:

خستگی.
 
برای خیلی از بچه‌‌‌ها غروب سیزده به در، آغاز بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های مختلف است.

گرسنگی.
 
بعضی دیگر از بچه‌‌‌ها گرسنه که می‌‌‌شوند شروع می‌‌‌کنند به بهانه‌‌‌جویی نسبت به چیزهای بی‌‌‌ربطی مانند گرما، بازی کردن با تلفن همراه شما و...

نیاز به توجه.
 
این مورد یکی از مهم‌‌‌ترین دلایل بهانه‌‌‌جویی بچه‌‌‌ها است. اگر دقت کرده باشید برای مثال اوقاتی که شش دانگ حواس شما به تماشای جام جهانی فوتبال است و همسرتان هم سرگرم کار خودش است، بهانه‌‌‌جویی‌‌‌ کودکتان برای کارتون دیدن بیشتر می‌‌‌شود.

تحریک شدن زیاد از طرف محیط.
 
محیط‌‌‌هایی که حواس مختلف کودک شما را زیادی تحریک می‌‌‌کنند هم موجب بهانه‌‌‌جویی او می‌‌‌شوند. احتمالاً در مراسم‌‌‌هایی مانند عروسی صابون این تجربه به تن شما خورده است!
 
 چگونه بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را آرام کنید؟

با بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های او چگونه رفتار کنید؟

برای اینکه بتوانید به بهترین شکل ممکن بهانه‌‌‌جویی‌‌‌های کودکتان را مدیریت کنید باید این نکته را مورد توجه قرار دهید که کودک شما مانند خود شما دارای هیجانات متنوع است؛ با این تفاوت که او هنوز آنها را درست نمی‌‌‌شناسد و نمی‌‌‌داند چطور باید هیجاناتش را مدیریت کند. به علاوه باید این را هم در نظر داشته باشید که کودک شما علیرغم این بی تجربگی می‌‌‌داند که چه خواسته‌‌‌ای دارد اما مشکلی که دارد آن است که هنوز یاد نگرفته است چطور باید به شیوه‌‌‌ای صحیح خواسته‌‌‌اش را بیان کند. بنابراین در مواجهه با بهانه‌‌‌گیری کودکتان باید چند تا کار بکنید:

صبور باشید.
 
با توصیفاتی که در پاراگراف بالا از حال و هوای کودکتان گفته شد، حتماً به این نتیجه رسیده‌‌‌اید که اولین استراتژی شما باید صبر و استقامت باشد.

از باج دادن به او و یا توبیخ کردن او اجتناب کنید.
 
شاید موقعی که کودک شما مشغول بهانه‌‌‌گیری است مصادف با بی‌‌‌حوصلگی شما باشد اما این مسئله نباید موجب بشود که شما به فکر ساکت کردن او به هر نحو ممکن بیافتید. به خاطر داشته باشید که هدف شما ساکت کردن بچه نیست بلکه آن است که به او یاد بدهید خواسته‌‌‌هایش را به شکل صحیح بیان کند. به عبارت دیگر باید به فکر آموختن ماهیگیری به او باشید!

اسم هیجانات مختلف را به او یاد بدهید.
 
با کودکتان درباره هیجانات مختلف صحبت کنید برای مثال برای او قصه بگویید یا نقاشی بکشید. هر چه شناخت کودک شما از هیجاناتش بیشتر باشد کار شما در مراحل بعدی آسانتر خواهد بود.

به او راهکار بدهید.
 
برای مثال به جای اینکه بگویید «نق نزن» و یا بخواهید او را ادب کنید به او بگویید «احساس می‌‌‌کنم تو الآن از چیزی ناراحتی. ولی وقتی گریه می‌‌‌کنی من درست متوجه نمی‌‌‌شم که چی می‌‌‌خواهی. اگر چیزی می‌‌‌خواهی می‌‌‌تونی درباره‌‌‌اش با من حرف بزنی».

به او توجه کنید.
 
همانطور که گفته شد اغلب اوقات بچه‌‌‌ها به دلایل بسیار ساده‌‌‌ای شروع به بهانه‌‌‌گیری می‌‌‌کنند. بنابراین لازم است حواستان به رفع خستگی، گرسنگی و سایر نیازهای مهم آنها باشد.
[ دوشنبه 23 / 7 / 1396 ] [ 10:10 ] [ مامانی ]
هفته نامه سلامت: قسمت اعظم وزن بدن را آب تشکیل داده است. هنگام تولد 75 درصد، از 1 سالگی تا بلوغ 65 درصد و در سنین بالاتر به‌دلیل افزایش بافت چربی حدود 50 درصد وزن بدن را آب تشکیل داده است.  در این مطلب با دکتر معصومه همت‌یار، متخصص بیماری‌های کودکان، درباره میزان نیاز کودکان به آب گفت‌‌وگو کرده‌ایم.
 
 
 اصلی‌ترین سوال را ابتدا مطرح می‌کنم. کودکان به چه میزان آب در طول روز نیاز دارند؟

میزان نیاز بدن به آب برحسب شرایط آب و هوایی و میزان فعالیت و نوع غذای مصرفی تغییر می‌کند. نوزادان تازه‌متولدشده تا 6 ماهگی به‌دلیل تغذیه با شیر مادر نیازی به آب ندارند چون 80 درصد حجم شیر را آب تشکیل داده است. بعد از این سن و با شروع غذای کمکی باید دادن آب را هم شروع کرد. البته اگر شیرخواری با شیر خشک تغذیه می‌شود برای رفع تشنگی و دفع املاح حتی زیر 6 ماهگی به آب نیاز دارد.
 
کودکان هرچه بیشتر رشد می‌کنند به‌دلیل تحرک بیشتر و بازی، نیاز به آب بیشتری دارند. این میزان حدود 6-5 لیوان در روز یا 5/1 لیتر آب است. بین سنین 5 تا 8 سالگی معمولا نوشیدن 5 لیوان آب در روز کفایت می‌کند. اگر کودک برای مدت طولانی در فضای باز بازی کند، بیش از 6-5 لیوان آب در روز نیاز دارد.
 
کودک باید روزی چقدر آب بخورد؟
 
 و اگر به اندازه آب ننوشند چه اتفاقی می‌افتد؟

وجود آب برای حفظ عملکرد سلول‌های بدن و دفع مواد زائد ضروری است. از سوی دیگر، نوشیدن آب راهی برای جبران آبی است که از طریق ادرار، مدفوع، تعریق و تنفس از دست می‌رود. آب تنظیم‌کننده درجه حرارت بدن است و از بروز یبوست و مشکلات ادراری و حتی مشکلات دهان و دندان پیشگیری می‌کند و بهترین مایع برای کنترل درست وزن‌گیری است.

 آیا می‌توان آبمیوه‌ها را جایگزین آب خالص کرد؟

نه زیرا آبمیوه شیرین است و نمی‌تواند تشنگی را رفع کند. از سوی دیگر می‌تواند منجر به افزایش وزن کودک شود.

 برخی کودکان مرتب آب می‌خورند. این موضوع نشانه بیماری خاصی است؟

زیاد آب خوردن در کودکان ممکن است عادتی باشد اما کودک باید از نظر دیابت و قندخون بیمزه هم بررسی شود.

 این موضوع درست است که آب خنک به کبد آسیب می‌رساند؟

نوشیدن آب یخ به‌طور کل توصیه نمی‌شود. هر ماده‌ای که وارد بدن می‌شود باید به دمای محیط رسیده باشد. نوشیدن آب خیلی یخ می‌تواند باعث انقباض عروق معده و جامد شدن چربی‌ها و بروز اختلال در هضم غذا شود. به دنبال نوشیدن آب یخ احتمال درد معده و بروز حالت تهوع افزایش می‌یابد.
 
از سوی دیگر، بدن برای رساندن دمای آب به دمای بدن باید انرژی صرف کند که این‌کار باعث کاهش انرژی و خستگی در کودک می‌شود. کاهش ضربان قلب و گلودرد هم از دیگر عوارض مصرف آب خیلی خنک است. در طب سنتی عقیده بر این است که نوشیدن آب یخ خطر کبد چرب را افزایش می‌دهد و پس از حمام و ورزش یا ناشتا نباید آب یخ نوشید زیرا آسیب به کبد را دوچندان می‌کند.

سمیه مقصودعلی

آب سم‌زدا واقعا سم‌زداست؟!

تکه‌ای لیمو یا میوه در آب پارچ مصرفی‌تان بیندازید و اجازه دهید برای چند ساعتی بماند تا سموم آب و املاح اضافه آن از بین برود. این توصیه‌ای است که بارها در شبکه‌های اجتماعی دیده‌ام اما حقیقت اینجاست که نه با لیمو نه با هیچ ماده غذایی یا میوه دیگری نمی‌توان آب را سم‌زدایی کرد.
 
تنها برخی دستگاه‌های تصفیه آب توان گرفتن املاح آب را تا حدی دارند. حتی جوشاندن هم در حد یک قل خوب است، اما بیشتر جوشاندن آب سبب افزایش نیترات آب می‌شود که خود مضر است. جرمگیرهای داخل کتری هم در گرفتن جرم و املاح تا حدی موثر عمل می‌کنند.
 
به هر حال اگر مایلید می‌توانید مقداری لیمو در آب بچکانید یا تکه‌های میوه و لیمو و نعناع یا عرقیات به آب بیفزایید اما این کار تنها آب را مزه‌دار می‌کند و تا حدی به‌دلیل وارد شدن ویتامین C به آب ارزش غذایی آن را بالا می‌برد. به هر حال هر شخصی چه بالغ و چه کودک باید برحسب نیازش آب بنوشد و اگر آب مزه‌دار شده را بهتر می‌نوشد، چه بهتر.

دو گروه هستند که در رابطه با نوشیدن آب باید بیشتر مورد توجه باشند؛ گروه اول سالمندان چون با افزایش سن حس تشنگی در آنها کاهش می‌یابد و خود باید مرتب آب بدن را تامین کنند و گروه دوم کودکان که ممکن است یا حس تشنگی را بیان نکنند یا به‌دلیل فعالیت و بازی سرگرم شوند و خیلی توجهی به احساس تشنگی نکنند. کودکان به‌طور متوسط تا 8 سالگی به 6 لیوان آب در روز نیاز دارند. در هوای گرم و شرجی یا به دنبال فعالیت ورزشی و بازی در هوای باز هم میزان نیاز بدن به آب افزایش می‌یابد.
 
دکتر حسین‌ ایمانی، متخصص‌تغذیه، عضو هیات‌علمی دانشگاه تهران
[ دوشنبه 23 / 7 / 1396 ] [ 10:09 ] [ مامانی ]
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 ... 135 صفحه بعد
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

می نویسم به سلامتی مادرانی که عمرشان را وقف فرزندان دلبندشان نمودند، مادرانی که همیشه نگران آینده فرزندانشان هستند و برای آنها کم نمی گذارند.
لینک های مفید
امکانات وب
آمار سايت مامان جون
دوستان حاضر : 6 عزیز
بازديدهاي امروز : 33 نفر
بازديدهاي ديروز : 1462 نفر
بازدید هفته قبل : 6282 نفر
كل بازديدها : 3267803 نفر