✿♥✿آنچه تازه مادران بايد بدانند✿♥✿
دانستنی های مادرانه 
قالب وبلاگ
آخرين مطالب
همزمان با رشد زبان، صداهاي توليدشده در گفتار هم دقيق‌تر و مفهومي‌تر مي‌شوند. «م»، «ب» و «د» جزو صداهايي هستند که زودتر ظاهر مي‌شوند و صداهايي مثل «ک» و «گ» و «س» و «ز» ديرتر ظاهر مي‌شوند و آخرين صدا، «ر» هست. رشد اين صداها نيز بايد مورد توجه قرار گيرد. برخي کودکان صداها را به وضوح بيان نمي‌کنند و گفتار نامفهومي دارند.
 
 
 

سلامت: «خاله سلبال مسکيمو ديدي؟ بابام خليده!» با تعجب گفتم: «آرتين چي گفتي؟ متوجه نشدم.» آرتين حدودا 3 سال و نيمه است اما گفتارش واضح نيست و بيشتر مواقع مادرش مجبور است صحبت‌هاي او را براي اطرافيان ترجمه کند و گفت درباره شلوار جديدش حرف مي‌زند به مادرش گفتم شايد بد نباشد او را نزد گفتاردرمانگر بفرستد... آيا واقعا نيازي به گفتاردرماني براي کودکي در اين سن نيست؟ نبايد نگران فرداي آرتين و بچه‌هايي مثل او و مدرسه رفتنشان بود؟ با خانم دکتر فريبا يادگاري، آسيب‌شناس گفتار و زبان و عضو هيات‌علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در اين باره صحبت کرديم.
 

کدام کودکان به گفتاردرماني نياز دارند؟


کدام کودکان به گفتاردرماني نياز دارند؟

کودک يک ساله گفتار را به‌صورت تک‌کلمه شروع مي‌کند. وقتي سنش به يک سال و نيم مي‌رسد، تعداد کلمات افزايش مي‌يابد و در 2 سالگي مي‌تواند جمله‌هاي 2 کلمه‌اي بگويد. به‌تدريج دامنه کلمات و جمله‌ها و گفتار پيوسته کودک کامل‌تر مي‌شود. هر کودکي رشد زبان را مثل ساير توانايي‌هاي رشدي- حرکتي در سن مشخصي پشت سر مي‌گذارد و همان‌طور که مثال زدم، در هر مرحله نشانه‌هايي از رشد زبان بروز مي‌کند. توجه به اين نشانه‌ها مشخص مي‌کند کودک تاخير گفتاري دارد يا نه. مثلا اگر در 2 سالگي هنوز کودکي قادر به بيان تک‌‌کلمه نيست، بايد والدين به گفتاردرمانگر مراجعه کنند.

يعني فقط داشتن گفتار مهم است؟ قابل‌فهم نبودن کلماتي که کودک مي‌گويد به گفتاردرماني نياز ندارد؟

همزمان با رشد زبان، صداهاي توليدشده در گفتار هم دقيق‌تر و مفهومي‌تر مي‌شوند. «م»، «ب» و «د» جزو صداهايي هستند که زودتر ظاهر مي‌شوند و صداهايي مثل «ک» و «گ» و «س» و «ز» ديرتر ظاهر مي‌شوند و آخرين صدا، «ر» هست. رشد اين صداها نيز بايد مورد توجه قرار گيرد. برخي کودکان صداها را به وضوح بيان نمي‌کنند و گفتار نامفهومي دارند. متاسفانه زماني والدين به اين موضوع دقت مي‌کنند که فرزندشان وارد پيش‌دبستاني شده و اولياي مدرسه متوجه مشکل گفتاري کودک مي‌شوند. اين تاخير و بي‌توجهي در تحصيل کودک مشکل‌آفرين خواهد شد.

اگر به دلايلي سن طلايي درمان گفتار گذشت، ديگر اصلاح‌شدني نيست؟

حتي در بزرگسالاني که مشکلاتي در گفتار و زبان دارند، امکان معالجه وجود دارد اما درمان به مراتب سخت‌تر است چون عادت‌هاي غلط گفتاري به حدي در زبان نفوذ کرده که فرد قادر به ترک آنها نيست.

آيا بيماري‌هاي خاصي وجود دارد که به واسطه ابتلا به آنها کودک دچار تاخير گفتاري شود؟

در برخي شرايط خاص مثلا در کودکاني که نارس متولد مي‌شوند، تاخير گفتار و زبان قابل‌پيش‌بيني است و تمهيداتي وجود دارد که گفتاردرماني از طريق لمس درماني و تقويت مهارت‌هاي مربوط به تغذيه به ايجاد مهارت‌هاي دهاني ـ حرکتي از همان سنين پايين کمک کند. نشانگان‌هاي ژنتيکي خاصي هم مثل نشانگان داون يا نشانگان‌هايي که باعث عقب‌ماندگي‌هاي ذهني و تاخيرهاي رواني-حرکتي يا شناختي مي‌شود، وجود دارد که کودک با آن متولد مي‌شود و مشکلات گفتاري در اين کودکان قابل پيش‌بيني است. اما در برخي موارد تاخير و آسيب‌هاي کلامي بدون علت است و کودک در ساير حيطه‌هاي شناختي و هوشي بدون مشکل است حتي شنوايي سالمي دارد اما در اداي کلمات و جمله‌ها به مشکل برمي‌خورد. در اين شرايط مراجعه به گفتاردرمانگر و توجه به برخي تمهيدات به رشد زبان کمک مي‌کند.

آيا مي‌توان گفت تاخير کلامي در هر شرايطي نگران‌کننده است؟

تاخير در رشد زبان اگر درحد چند ماه باشد، نگران‌کننده نيست يعني اگر کودکي تمام مهارت‌‌هاي حرکتي-شناختي را داشته و شنوايي‌اش ايرادي نداشته باشد، ارتباط چشمي خوبي برقرار ‌کند و مفاهيم را با رفتارش برساند و ارتباط اجتماعي خوبي داشته باشد، تاخير چند ماهه کلامي نگران‌کننده نيست اما اين کودکان هم بايد تا قبل از 3 سالگي به لحاظ گفتاري راه بيفتند. با اين حال مشاوره با گفتاردرمانگر براي تشخيص موارد نگران‌کننده توصيه مي‌شود. مثلا به‌خصوص براي لکنت زبان به مشاوره نياز است.

درمان را نيمه کاره رها نکنيد

محسن گلريز، کارشناس ارشد آسيب‌شناسي گفتار و زبان

معمولا کودکاني كه به‌دليل اختلال‌هاي گفتار و زبان همراه والد يا والدين براي اولين بار در کلينيک حضور پيدا مي‌کنند، ارزيابي‌ مي‌شوند و قرار جلسات منظم هفتگي براي آنها تعيين خواهد شد. ممکن است والدين در جلسه حضور داشته باشند يا خارج از اتاق درمان منتظر بمانند. معمولا بعد از هر جلسه، گفتاردرمانگر توصيه‌هاي لازم در مورد تمرين‌ها را به والدين مي‌دهد و آنها در طول هفته بايد سعي کنند تمرين‌ها را در منزل انجام دهند تا يادگيري در محيط واقعي زندگي انجام شود و کودک آنچه مي‌آموزد به محيط‌هاي روزمره زندگي تعميم دهد.

متاسفانه برخي از والدين بعد از مراجعه اول يا گذراندن چند جلسه گمان مي‌کنند نيازي به ادامه درمان نيست و خودشان مي‌توانند درمان را انجام دهند اما اين باور کاملا نادرست است. والدين به تنهايي و بدون مشاوره آسيب‌شناس گفتار و زبان قطعا نخواهند توانست آموزش‌هاي لازم را براي کودک خود انجام دهند. آسيب‌شناس گفتار و زبان در طول پروسه درمان هم نقش درمانگر و هم نقش هدايت‌گر والدين را انجام مي‌دهد و موثرترين نتايج درماني از همکاري سه عنصر اصلي درمان يعني مراجع، درمانگر و والدين به‌دست خواهدآمد.

[ سه شنبه 11 / 6 / 1393 ] [ 16:22 ] [ مامانی ]
برترین ها: رشد فرزند شما فرآیند پیچیده ای است که در طول دوران کودکی ادامه می یابد. بدن کودکان دائماً در حال تغییرات فیزیکی است. در طی این روند است که مهارت های حرکتی یا توانایی های جسمانی کودکان پرورش می یابد.

بعضی از این تغییرات "نقاط عطف" رشدی عمده ای هستند، مانند زمانی که کودک یاد می گیرد بنشیند یا راه برود. با گذشت زمان، کودکان انواع مهارت های حرکتی را بدست می آورند از توانایی راه رفتن، دویدن و پریدن گرفته تا بدست گرفتن و استفاده از مداد.

تماشای رشد فرزند تجربه ای بسیار عالی است. ولی توجه کردن به پیشرفت رشدی کودک نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

ولی اغلب اوقات والدین بیهوده نگران نرمال بودن رشد فرزندانشان می شود. واقعیت این است که هرگز دو بچه را پیدا نمی کنید که روند و سرعت رشد آنها یکسان باشد. هر کس سرعت خاص خودش را دارد.

بنابراین وقتی فرزندتان کمی کندتر از کودک دیگری رشد می کند، نباید احساس خطر کنید. ولی اگر هنوز نگران هستید، می توانید با پزشک مشورت کنید.

در زیر به بعضی از نقاط عطف و مراحل رشد حرکتی کودکان اشاره شده است.

مهارت های جسمانی فرزند شما چطور پرورش می یابد

مهارت های جسمانی فرزند شما چگونه پرورش می یابند؟

نقاط عطفی که در زیر به آنها اشاره می شود، فقط میانگین هستند. فرزند شما سرعت رشد خودش را دارد. بنابراین موارد زیر را فقط به عنوان راهنمایی کلی در نظر بگیرید.

سال اول


1 تا 2 ماهگی:


نوزاد وقتی روی شکمش خوابانده می شود، شروع به بالا گرفتن سر و شانه هایش می کند. ولی وقتی روی زمین نشانده می شود، معمولاً سرش رو به جلو می افتد.

2 تا 3 ماهگی:


نوزاد اشیایی که کف دستش گذاشته می شود را می گیرد، وقتی نشانده می شود می تواند سرش را بالا نگه دارد، هرچند که ممکن است سرش خم شود.

4 تا 6 ماهگی:


نوزاد می تواند از حالت دمر به پهلو برود. بعضی از بچه ها ممکن است بتوانند به مدت کوتاه بدون کمک در این حالت باشند.

7 تا 9 ماهگی:


نوزاد یاد می گیرد که در این سن از حالت طاق باز به حالت دمر شود. می تواند چهار دست و پا بخزد و از انگشتانش استفاده بهتری برای گرفتن اشیا نماید.

10 تا 12 ماهگی:


در این سن، نوزاد معمولاً می تواند به مدت طولانی بنشیند، راحت تر حرکت کند، حتی با کمک بزرگترها کمی راه برود، بدون کمک بایستد و مدادی را نگه داشته و با آن خط خطی کند.

مهارت های جسمانی فرزند شما چطور پرورش می یابد



1 تا 2 سال


12 تا 15 ماهگی:


بطور متوسط در این سن کودک یاد می گیرد راه برود و با قدم های نااستوار راه برود. گاهی کودکان زودتر یا دیرتر اولین قدم هایشان را برمی دارند.

کودکان در این سن می توانند اشاره کنند، در اشیا را بردارند و لباسشان را دربیاورند.

مهارت های جسمانی فرزند شما چطور پرورش می یابد

15 تا 24 ماهگی:

تعادل و کنترل کودک در این سن بهبود می یابد. تاتی کردن او استوارتر می شود. کم کم اعتماد به نفس او بیشتر می شود تا بتواند بدود و به عقب راه برود. حتی ممکن است بتواند در این سن توپ بزرگی را شوت کند، خط خطی کند و چند جعبه کوچک را روی هم بچیند.

2 تا 3 سال


کودک در این سن بسیار فعال است. دوست دارد بدود و از هر چیزی بالا برود. یاد می گیرد که با دو پا بپرد و گویی دائماً در حال حرکت است. بعضی از بچه ها می توانند با اسباب بازی رکابی، رکاب بزنند.
مهارت های حرکتی ظریف تر نیز در این سن پیشرفت می کنند. کودک یاد می گیرد اشیا را بچرخاند، مثلاً در اتاق یا در بطری را بچرخاند و باز کند. او بهتر از قبل از انگشتانش استفاده می کند و بهتر آنها را کنترل می کند. بعضی از بچه ها نقاشی های درهم ولی قابل تشخیصی با مداد می کشند.

3 تا 6 سال


مهارت های حرکتی در این سن روانتر می شوند. کودکان معمولاً بجای عبور از نقاط عطف جدید، در مهارت ها استاد می شوند. و هماهنگی بیشتری از خود نشان می دهند.

توانایی های آنها در جهیدن، پرتاب کردن و گرفتن توپ بهتر می شود. آنها یاد می گیرند بپرند و جاخالی بدهند. تا 6 سالگی، تعادل و هماهنگی آنها به اندازه کافی پرورش می یابد که به آنها اجازه یاد گرفتن
اسکیت یا دوچرخه سواری را بدهد.

تمرکز کردن روی اشیای فاصله دور برایشان راحت تر می شود. آنها معمولاً می توانند روی خطی از کتاب تمرکز کنند. آنها یاد می گیرند که شکل های متعدد و تصاویر قابل تشخیصی بکشند و آنها را رنگ کنند.



شما چه کمکی می توانید به آنها بکنید؟


از آنها حمایت کنید و تشویقشان کنید. اعتماد خود به توانایی های او را نشان دهید.

بگذارید با سرعت خاص خودش جلو برود و فشار نیاورید.

بدانید که بعضی از بچه ها نسبت به بچه های دیگر هماهنگی و تعادل بهتری دارند.

از او انتقاد نکنید.

اگر فرزندتان در این سنین بسیاری از کارهایی که معمولاً باید بتواند انجام دهد را انجام نمی دهد یا سرعت عادی او متوقف شده است، با پزشک مشورت کنید.
 
[ پنجشنبه 24 / 11 / 1392 ] [ 12:48 ] [ مامانی ]
 
برترین ها: اینکه کودکان چطور زبان را یاد می گیرند یکی از عجایب کودکی محسوب می شود. کودک از همان بدو تولد وقتی شروع به بازی، صدا درآوردن و حرف زدن با او می کنید شروع به یاد گرفتن زبان می کند. احتمالاً تا قبل از یک سالگی او یاد می گیرد که چطور چند کلمه بامعنی بگوید. ولی مدتها قبل از آن، او یاد گرفته است که بعضی کلمات چه معنایی دارند و چطور می توان از زبان برای برقراری ارتباط استفاده کرد.

این روند روندی طبیعی است و به او کمک می کند و گاهی شما اصلاً از آن باخبر نمی شوید. برای مثال، وقتی با او حرف می زنید، در واقع مهارت زبانی او پرورش می یابد.

اینکه سرعت یادگیری زبان کودک چقدر است، بستگی به فرزند شما دارد. میزان پرورش و رشد زبانی کودک به اندازه شخصیت او، منحصر بفرد و ویژه اوست. شما در واقع نمی توانید به بچه آموزش بدهید که حرف بزند. ولی می توانید قدم هایی برای کمک به او در این مورد بردارید. بدین منظور، باید بدانید که زبان چگونه در کودک توسعه می یابد.

توسعه زبانی از بدو تولد آغاز می شود.

نوزادان و کودکان طبیعتاً به صداها علاقه دارند. آنها بطور طبیعی صدا در می آورند و معمولاً صداهایی که درمی آورند نامفهوم و غرغر مانند است. بیشتر نوزادان تا قبل از شش ماهگی شروع به درآوردن این گونه صداها می کنند.


حرف زدن با کودک بسیار مهم است. او دوست دارد که صدای شما را بشنود. حتی اگر متوجه چیزی که می گویید نشود، کم کم با صدای شما آشنا می شود.  وقتی صحبت می کنید، او یاد می گیرد که بعضی صداها در زبان شما رایج و متداول هستند و او به آنها عادت می کند.

واکنش نشان دادن به کودک مهم است.

کودکان تا وقتی که افرادی را دور و برشان داشته باشند که حرف می زنند، گوش می دهند و به صداها واکنش نشان می دهند، با سرعت خاص خودشان زبان را یاد می گیرند. بنابراین وقتی فرزندتان صدایی درمی آورد یا غرغر می کند، مهم است که شما به او واکنش نشان دهید، گویی او در حال حرف زدن با شماست و شما جوابش را می دهید.

اگر کودکتان در سن خاصی اولین کلماتش را نگفت نگران نشوید. سن متوسط برای به حرف آمدن و گفتن بعضی کلمات و سنین دیگر رشد، همه میانگین هستند و برای همه بچه ها صدق نمی کنند.

کودک با گوش دادن یاد می گیرد.

کودک با ربط دادن کلمات به معنایشان، زبان را یاد می گیرد. کودکان با گوش دادن و نه با حرف زدن است که معنای کلمات را یاد می گیرند. گوش دادن به کلماتی که در طول فعالیت های روزانه بکار می برید به کودک کمک می کند تا معنای آن کلمات را یاد بگیرد.

وقتی کودک به سن 7 تا 9 ماهگی می رسد، باید سعی کنید به او وسیله یا عکسی را نشان دهید و نام آن را برایش مشخص کنید. برای مثال به او توپی نشان دهید و نام "توپ" را برایش بگویید. بعد از چند بار تکرار این کار، از او بپرسید "توپ کو؟" پس وقتی نام توپ را می گویید و کودک به توپ نگاه می کند، تعجب نکنید.

گفتن اولین کلمات

تا 8 ماهگی، کودک نسبت به صدا و صداهای افراد دیگر هوشیار می شود. او اول شروع به درآوردن صداهایی می کند که شبیه به کلمات معنادار هستند، مثلاً می گوید "دادا" یا "ماما" و ... معمولاً کودک تا قبل از 10 ماهگی معنای کلماتی که می گوید را نمی فهمد.

بعد از 18 ماهگی دایره کلمات زودتر رشد می کند.

دایره کلمات کودک بعد از سال اول رشد سریعتری می یابند. ولی بین ماه های 12 تا 18، رشد دایره کلمات اغلب کند می شود و کودک فقط یکی دو کلمه یاد می گیرد.
اغلب کودکان تا 18 – 24 ماهگی، شروع به یاد گرفتن کلمات بیشتری را با سرعت بیشتر یاد می گیرد. بین ماه های 21 و 24 او شروع به استفاده از کلمات مرکب مانند "توپ من" می کند. بین سنین 24 تا 36 ماهگی، کودکان دایره کلماتی در حدود چند صد کلمه دارند.

پرسیدن سوالات متعدد رایج است.

در حدود سن 2 سالگی، کودکان شروع به پرسیدن سوالات ساده می کنند. برای مثال فرزندتان ممکن است به چیزی اشاره کند و بپرسد "اون چیه؟". او می خواهد نام آن چیز را بداند. او این سوال را در مورد هر چیزی که می بیند می پرسد.


این نوع سوالات ممکن است آزاردهنده شوند، ولی از اهمیت زیادی برخوردارند. باید حتماً به این سوالات پاسخ دهید. در 3 سالگی کودکان شروع به پرسیدن سوالات فراوانی می کنند. این یعنی رشد زبان در آنها پیشرفت بیشتری دارد. آنها اغلب سوالاتی می پرسند که با "چرا" و "چیه" کامل می شود. سعی کنید از تعدد این سوالات ناراحت نشوید و حوصله به خرج دهید و تا جائیکه می توانید جواب آنها را بدهید.

زبان با تمرین و ممارست پیشرفت می کند.

بعضی از کودکان 4 ساله عالی صحبت می کنند، ولی هنوز در حال یادگیری هستند و ممکن است بعضی جاها اشتباه زبانی داشته باشند. ولی با تمرین و آزمون و خطاست که آنها پیچیدگی های زبانی را یاد می گیرند و در آنها استاد می شوند. به او اجازه دهید بیشتر حرف بزند. او را ساکت نکنید. صبور باشید، گوش دهید و به سوالات او پاسخ دهید.
[ چهارشنبه 11 / 10 / 1392 ] [ 11:50 ] [ مامانی ]

برترین ها: همه کودکان به مبانی ابتدائی زندگی یعنی غذا، گرما، پناهگاه و پوشاک نیاز دارند. ولی چیزهای دیگری همچون عشق و احساس امنیت نیز در همین سطح اهمیت قرار دارند. با تأمین نیازهای زیر می توان کودکانی قوی، برومند و با اعتماد به نفس پرورش داد.

10 چیزی که کودکان بیش از همه به آنها نیاز دارند

1. تأمین نیازهای روزانه کودکان

کودک باید بداند که کسی هست که او را دوست دارد و نیازهای او را در اسرع وقت برطرف می کند. این شامل موارد زیر می شود:

•    تغذیه او به هنگام گرسنگی

•    گرم و امن نگه داشتن او به هنگام خطر

•    کمک به او در هنگام داشتن درد، یا در شرایط ترس یا ناراحتی

•    تأمین روتین روزانه

•    اطمینان از اینکه همیشه کسی هست که مراقب او باشد.

گریه کردن در میان نوزادان امری عادی است و بطور متوسط هر نوزاد 2 تا 5 ساعت در روز گریه می کند و این روش حرف زدن اوست. وقتی نوزادی گریه می کند باید موارد زیر را چک کنید، در غیر این صورت بچه فقط به توجه و عشق شما نیاز دارد:

•    پوشک او را چک کنید.

•    ببینید آیا گرسنه است یا خیر.

•    مطمئن شوید که او درد یا تب ندارد، اگر داشت نزد پزشک بروید.

•    او را در پتوی نرمی بپیچید و در آغوش بگیرید و آرامش کنید.

•    با کالسکه یا ماشین او را به گردش ببرید.

•    او را روی صندلی فنردار بگذارید یا روی تاب مخصوص کودکان بگذارید و با احتیاط با او بازی کنید.

•    موسیقی ملایم برایش بگذارید، یا آواز بخوانید یا به آرامی برایش لالایی بخوانید.

•    او را حمام ببرید و آب تنی آرامش بخشی به او بدهید.

2. احساس امنیت دادن


وقتی کودک احساس امنیت کند، یاد می گیرد که به افراد اعتماد کند. کودکی که احساس امنیت نمی کند، اضطراب دارد و ناراحت است. این بر سلامت و یادگیری او اثر منفی می گذارد. ولی وقتی که یاد بگیرد می تواند به بزرگسالان اعتماد کند، به او کمک می شود که رشد سالم و شادی داشته باشد و از دنیای اطرافش لذت ببرد.

اولین اقدام برای جلب اعتماد کودک این است که نیازهای اولیه او را تأمین کنید. با نشان دادن میزان عشق و علاقه تان به او نیز می توانید به او احساس امنیت بدهید.

10 چیزی که کودکان بیش از همه به آنها نیاز دارند

3. عشق و در آغوش گرفتن

در آغوش گرفتن و نوازش کردن کودک به او احساس امنیت و آرامش می دهد. بغل کردن و نشاندن او روی پایتان، بوسیدن و نوازش کردن او، همه روش های خوبی برای نشان دادن توجه تان به کودک است.

نوزادان و کودکان بیشتر دوست دارند آنها را روی پایتان بنشانید و تکان دهید، به آرامی قلقلک دهید و با انگشتان دست و پای آنها بازی کنید. آنها این بازی ها را خیلی دوست دارند. همچنین وقتی با هم بیرون می روید، در دست گرفتن دست او باعث می شود که حس کند در برابر خطرات محافظت می شود و در دنیای بیرون احساس امنیت خواهد کرد.

کودکان بزرگتر به محبت بیشتری نیاز دارند. با در آغوش گرفتن و بوسیدن و نوازش سرش، این محبت را نثار او کنید. نشستن در کنار او هنگام خواندن قصه یا تماشای تلویزیون نیز برای او بسیار خوب است.

هرچه بیشتر به کودک محبت نشان دهید این برایش نرمال و طبیعی می شود. همیشه به کودکی خودتان فکر کنید و خودتان را جای او بگذارید و از خودتان این سوالات را بپرسید: "بهترین چیز برای فرزند من چیست؟"، "من می خواهم چطور پدر یا مادری برای او باشم؟"

4. تحسین و تشویق فراوان


فرزندتان می خواهد شما را خشنود کند. اگر وقتی او کارش را خوب انجام می دهد یا وقتی حداکثر تلاشش را می کند، از او تعریف کنید، این باعث می شود که دوباره آن کار را انجام دهد. تعریف از کودک برای کارهای خوبش باعث می شود که بخواهد خوب باشد و این به او حس خوبی درباره خودش می دهد. کودکانی که حس خوبی درباره خودشان دارند ...

•    راحت تر یاد می گیرند و تلاش بیشتری برای موفق شدن می کنند؛

•    کمتر دردسر درست می کنند؛

•    با دیگران خوب کنار می آیند؛

•    راحت تر دوست پیدا می کنند؛

•    احساس شادی و امنیت بیشتری می کنند.

5. لبخند زدن


به نوزادتان تا می توانید لبخند بزنید تا لبخند زدن یکی از اولین چیزهایی شود که او یاد می گیرد و آن را برایتان انجام می دهد.

لبخند زدن یکی از ساده ترین راه های کمک به کودک برای احساس شادی و امنیت است. وقتی به فرزندتان لبخند می زنید به او می گویید که:

•    دوستش دارید؛

•    از بودن با او لذت می برید؛

•    از او راضی هستید؛

•    به او توجه می کنید؛

•    خوشحال هستید؛

•    بودن با شما لذتبخش است.

وقتی لبخند می زنید به چشمان فرزندتان نگاه کنید تا لبخندتان تأثیر بیشتری داشته باشد. تماس چشمی خوب هنگام لبخند زدن، گوش دادن یا حرف زدن با فرزندتان باعث می شود که توجه او جلب شود.

10 چیزی که کودکان بیش از همه به آنها نیاز دارند

6. حرف زدن

حرف زدن و آواز خواندن برای نوزادان از همان ابتدای تولد کار خوبی است. صدای آرام به او کمک می کند که احساس آرامش و امنیت کند. همچنین باعث می شود که او شما را بشناسد و بداند که شما در کنار او هستید تا مراقبش باشید.

وقتی با فرزندتان حرف می زنید او خیلی زود خودش شروع به یاد گرفتن کلمات می کند. هرچه بیشتر با او حرف بزنید، او بیشتر یاد می گیرد. همچنین اگر اکثر اوقات از کلمات بزرگسالان استفاده کنید، او آنها را یاد می گیرد. یاد گرفتن کلمات باعث می شود که او برقراری ارتباط را یاد بگیرد و در مورد دنیای اطراف بیشتر یاد بگیرد. وقتی بزرگتر می شود، کلمات برای او ابزارهای مهمتری می شوند.

کودکانی که از کلمات استفاده بهتری می کنند راحت تر منظورشان را بیان می کنند و خودشان را نشان می دهند. آنها راحت تر دوست پیدا می کنند و در خانه و مدرسه یادگیری بهتری دارند.

چند ایده برای صحبت کردن با فرزندتان:

وقتی سرتان شلوغ است یا خسته هستید ممکن است حوصله نداشته باشید و هر روز فقط مدت کوتاهی را به حرف زدن با فرزندتان اختصاص دهید.

قبل از خواب چند دقیقه با او آرام حرف بزنید. همین چند دقیقه حرف زدن در مورد وقایع روز باعث می شود که او لحظات خاصی با شما داشته باشد.

وقتی کودکان در حال یاد گرفتن کلمات هستند بازی هایی مانند "شکمت کو؟"، "پیشی کو؟" ... "اون چیه؟" می توانند کمک زیادی بکنند.

خواندن کتاب قصه قبل از خواب کمک زیادی می کند. حتی کودکان کم سن تر از نگاه کردن به عکس های کتاب لذت می برند.

آواز بخوانید. آواز خواندن و شعر خواندن هم راه خوبی برای یاد گرفتن کلمات است.

موضوعی انتخاب کنید و در مورد آن با کودک حرف بزنید و یا در مورد آن داستانی از کودکی تان تعریف کنید.

7. گوش دادن


وقتی بچه ها بزرگتر می شوند و بهتر می توانند از کلمات استفاده کنند، شروع به پرسیدن سوالات زیادی می کنند. با دقت به آنها گوش دهید و تلاشتان را بکنید تا به سوالات آنها پاسخ دهید و به او نشان دهید که یادگیری چیز خوب و سرگرم کننده ای است. گوش دادن راه دیگری برای نشان دادن میزان توجه و علاقه شما به او است. حتی وقتی که کودکان در مورد چیزی سوال می کنند که نمی توانند آن را داشته باشند، به یک جواب یا توضیح ساده نیاز دارند.

برای فرزندتان کتابچه ای در مورد خودش بسازید.

کودکان عاشق داستان های مربوط به خودشان هستند و این باعث می شود که حس کنند دوستشان دارید و برایتان مهم هستند. کتابچه یا آلبومی در مورد او از زمانی که متولد شد بسازید. انواع و اقسام چیزها را در آن بگذارید، چیزهایی مانند:

•    اثر دست و پای او

•    عکس های او

•    چیزهایی که گفته است

•    کارت تولد محبوبش

8. یاد گرفتن چیزهای جدید


برای آنکه به فرزندتان تجربه های جدید بدهید نیازی به اسباب بازی های گران یا تجهیزات دیگر نیست. شما می توانید از وسایل اطرافتان استفاده کنید یا با هم در پارک یا ساحل پیاده روی کنید. چرا شروع به جمع آوری کلکسیون صدف نمی کنید یا دنبال سنگ های خاص نمی گردید؟

این نوع کارهای آموزشی جالب هستند و به او چیزهای بیشتری در مورد دنیا می آموزند.

تجربه های جدید برای کودکان می تواند شامل موارد زیر باشد:

•    گفتن داستانی در مورد کودکی خودتان

•    بازی های جدید

•    خواندن ترانه های جدید

•    خواندن کتاب

•    آموزش به کودکان در مورد اشکال و رنگ ها

•    بردن کودک به منزل دوستش

•    تحسین و تعریف از کودک بخاطر کار جدید یا خوبی که انجام داده

•    بردن او به پارک، ساحل یا جاهای دیگر

•    نقاشی کشیدن

•    جمع کردن سنگ یا تماشای گل ها و گیاهان مختلف و هر تجربه جدید دیگری که مناسب کودکان باشد.

9. مراقبت از احساسات آنها


گاهی برای کودکان دشوار است که کلمات درستی برای بیان ناراحتی یا ترس خود بیان کنند.

نوزادان و بچه های کم سن و سال از چیزهای متفاوت و جدید می ترسند، در حالیکه ممکن است هیچ خطری برای آنها نداشته باشد. غریبه ها، دلقک ها یا حتی صدای بلند ممکن است برای کودکانی که به این چیزها عادت ندارند، خیلی ترسناک باشند. گاهی شما وسوسه می شوید که به آنها بخندید، آنها را مسخره کنید یا بگویید که لوس نشود. ولی آنچه که کودکان در این موقعیت ها بیش از همه بدان نیاز دارند این است که به آنها آرامش بدهید و توضیح ساده ای در این مورد به آنها بدهید.

10 چیزی که کودکان بیش از همه به آنها نیاز دارند

10. جایزه و هدیه های خاص

همه والدین دوست دارند فرزندانشان رفتار خوبی داشته باشند. اگر وقتی فرزندتان خوب رفتار می کند به او توجه کنید، این باعث می شود که بیشتر آن کار خوب را انجام دهد. ولی اگر فقط وقتی شیطنت می کند به او توجه کنید، باعث می شود که دائماً در حال بازیگوشی باشد.

بهترین جایزه برای خوب بودن کودک این است که وقت و توجه خود را به او بدهید. زمان گذاشتن برای بازی با او و تفریح کردن هیچ خرجی برای شما ندارد. پیک نیک رفتن یا پیاده روی در پارک یا ساحل می تواند برای او بسیار سرگرم کننده باشد.

[ يکشنبه 1 / 10 / 1392 ] [ 12:50 ] [ مامانی ]

 

 
شاید به نظرتان دیوانگی باشد که اجازه ندهیم نوزادان در طول روز زیاد چرت بزنند. اصولا کودکان زیر دوسال زیاد می خوابند و باعث می شوند تا والدینشان نتوانند درست برنامه ریزی کنند و به اصطلاح دستشان برای انجام هر کاری بسته است.
 

 

برترین ها: شاید به نظرتان دیوانگی باشد که اجازه ندهیم نوزادان در طول روز زیاد چرت بزنند. اصولا کودکان زیر دوسال زیاد می خوابند و باعث می شوند تا والدینشان نتوانند درست برنامه ریزی کنند و به اصطلاح دستشان برای انجام هر کاری بسته است.

چرا کودک نباید زیاد چرت بزند

برای حل این مساله می توانید برای خواب کودک خود برنامه زمانی تعیین کنید. به نمونه زیر توجه کنید:

•    بیدارباش در ساعت 6:30 صبح. این بهترین زمان است زیرا همه اعضای خانواده بیدار می شوند.

•    چُرت اول: بازگشت به رختخواب از ساعت 8:30 تا 11:30 صبح

•    بیدارباش دوم از ساعت 11:30 تا 4 بعدازظهر

•    چُرت دوم: بازگشت به رختخواب از ساعت 4 بعدازظهر تا 5:30 دقیقه عصر (بیدار کردن او برای صرف شام. اگر کودک را بیدار نکنید همچنان به خواب خود ادامه خواهد داد.)

•    دوباره خوابیدن در ساعت 7:30 بعدازظهر (بهترین ساعت است زیرا محیط خانه ساکت و آرام است)

شاید این برنامه ریزی دقیق برای والدین شبیه رویا باشد اما با تلاش می توان به این برنامه ریزی رسید. البته این روش مشکلات خاص خود را نیز دارد. به طور مثال، مادر هرگز نمی تواند خانه را ترک کند و این مساله مسلما باعث ناراحتی اوست زیرا نمی تواند برای خرید یا دیدن دوستان بیرون برود و شاهد رویدادهای اطراف محل زندگی خود باشد.

شاید با خود تصور کنید که خوب، چرا برنامه خواب کودک را به 11 صبح تا 4 بعدازظهر تغییر ندهیم. این یک فرصت 5 ساعته است که می توان به هر کاری رسیدگی کرد. اما نه! این روش کارساز و درست نیست زیرا شاید کودک این همه مدت نخوابد. یا حتی شاید این باعث شود تا شب دیر به خواب برود و دوباره دردسر بیدار ماندن شبانه به سراغ شما می آید.

باید کمی صبور باشید. هر چه کودک بزرگ تر شود، خواب های شما نیز کامل تر می شود.
[ سه شنبه 17 / 2 / 1392 ] [ 11:55 ] [ مامانی ]
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 ... 8 صفحه بعد
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

می نویسم به سلامتی مادرانی که عمرشان را وقف فرزندان دلبندشان نمودند، مادرانی که همیشه نگران آینده فرزندانشان هستند و برای آنها کم نمی گذارند.
لینک های مفید
امکانات وب
آمار سايت مامان جون
دوستان حاضر : 5 عزیز
بازديدهاي امروز : 208 نفر
بازديدهاي ديروز : 2840 نفر
بازدید هفته قبل : 6003 نفر
كل بازديدها : 1357779 نفر